نکته اول: آشالازى نوعى اختلال حرکتى اولیه مرى است که با عدم وجود پریستالسیس در بدنه مرى و اختلال در شُل شدن اسفنکتر تحتانى مرى و در نتیجه افزایش تون آن مشخص مىشود.
نکته دوم: دیسفاژى در برابر مواد جامد و مایع تظاهر کلاسیک آشالازى است؛ اما ممکن است بیمار از رگورژیتاسیون، سوزش سرِ دل و درد قفسه سینه هم شکایت داشته باشد.
نکته سوم: در صورت شک به آشالازی، ارزیابى اولیه با باریم سوالو و یا اندوسکوپى انجام مىشود.
نکته چهارم: در بیمار مبتلا به آشالازی در باریم سوالو ممکن است اتساع مرى و باریک شدن آن بصورت منقار پرنده در محل اتصال مرى به معده مشاهده شود.
نکته پنجم: استاندارد طلایى براى تشخیص آشالازى مانومترى با وضوح بالا است. ممکن است در مانومتری آپریستالسیس در دیستال مری و شل نشدن LES مشاهده شود.
نکته ششم: در آشالازی، در اندوسکوپی، اتساع مری، فشار بالای LES و غذای باقیمانده در مری دیده میشود؛ اندوسکوپی به رد علل آشالازی ثانویه کمک میکند.
نکته هفتم: هدف از درمان آشالازی تسریع تخلیه مری و کاهش فشار LES است. درمانهای خط اول (که موثرترین درمانها هستند)، عبارتند از: ۱- دیلاتاسیون پنوماتیک؛ ۲- میوتومی جراحی لاپاروسکوپیک Heller.
نکته هشتم: در بیمار مبتلا به آشالازی، در دیلاتاسیون پنوماتیک به کمک اندوسکوپ و با بالون LES متسع میشود. تعداد دفعات انجام و شدت دیلاتاسیون بستگی به بهبود علایم بیمار دارد.
نکته نهم: در بیمار مبتلا به آشالازی در میوتومی جراحی هلر با بریدن LES ممکن است مشکل برطرف شود و غذا و مایعات براحتی عبور کنند.
نکته دهم: اگر بیمار مبتلا به آشالازی، کاندیدای مناسبی برای درمان قطعی نباشد، میتوان به کمک اندوسکوپی، توکسین بوتولینوم به محل اتصال مری به معده تزریق کرد. با این کار رها شدن استیلکولین از اعصاب مهار میشود. استیلکولین مسئول افزایش تون LES است و به این ترتیب، توکسین بوتولینوم سبب کاهش تون LES میشود. اگر درمان با توکسین بوتولینوم جواب ندهد، درمان دارویی با نیتراتها و کلسیمبلوکرها ممکن است کمک کننده باشد.