کراتیتها یا زخمهای قرنیه میتوانند سبب کاهش بینایی، درد چشم، قرمزی چشم و فتوفوبی شوند. چهار مورد از مهمترین آن ها را با هم مرور میکنیم. اول زخم پنوموککی قرنیه که معمولا یک تا دو روز بعد از آن که پنوموکک از طریق خراش قرنیه وارد شد، ایجاد میشود. بیمار مبتلا به کراتیت باکتریایی از درد و قرمزی چشم، فتوفوبی و کاهش دید شکایت دارد. تشخیص به کمک کشت و اسمیر مستقیم انجام میشود و نباید منتظر جواب کشت شد و درمان باید آغاز شود.
در کراتیت پسودوموناسی به اگزودای سبز آبی توجه کنید. در صورت عدم درمان مناسب قرنیه به سرعت پاره می شود.
کراتیت قارچی کمتر از کراتیت باکتریایی شیوع دارد. نوع فیلامانی حاشیههای پر مانند و ضایعات اقماری دارد و نوع مخمری بصورت کانونهای سفید و برجسته خود را نشان می دهد.
آکانتوموبا تک سلولی آبزی است ودر بیشتر موارد در ارتباط با لنزهای تماسی عفونت چشمی ایجاد میکند. عفونت می تواند اپیتلیوم قرنیه را درگیر کند و شبیه به کراتیت هرپسی باشد و درگیری استرومای قرنیه در مرکز آن روی میدهد و ارتشاح غیر چرکی سفید خاکستری ایجاد میکند. پری نوریت محیطی برای تشخیص مهم است.
