آبله مرغان مبحثی مهم و بشدت سوالی است. هم در عفونی و هم در کودکان از این مبحث سوال میآید و در عین حال از نظر بالینی نیز مهم است. بدون تردید هر کدام از ده نکته زیر یک سوال را پوشش میدهند. خواندن نکات زیر از واجبات است!
نكته اول: در آبله مرغان بيمار از ۴۸ ساعت پيش از بروز راش وزيكولر تا كراسته شدن تمامى وزيكلها مىتواند عفونت را منتقل كند.
نكته دوم: در آبله مرغان در برخى از بيماران ۱ تا ۲ روز پيش از آغاز راش پوستى، علايم مقدماتى وجود دارد. ضايعات پوستى بصورت ماكولوپاپول آغاز مىشوند و در طى ساعتها تا روزها به وزيكل تبديل مىشوند. ضايعات پوستى آبله مرغان در مراحل مختلف تكامل هستند و از تنه و صورت آغاز مىشوند و بسرعت گسترش مىيابند تا ديگر نواحى بدن را درگير كنند. ضايعات آبله مرغان كوچك هستند (قطر بين ۵ تا ۱۰ ميلىمتر) و بر روى قاعدهاى اريتماتو قرار دارند و بصورت گروهى در طول ۲ تا ۴ روز ايجاد مىشوند.
نكته سوم: شايعترين عارضه عفونى آبله مرغان، عفونت باكتريايى ثانويه پوست است.
نكته چهارم: در كودكان مبتلا به آبله مرغان، شايعترين محل درگيرى خارج پوستى CNS است. معمولاً در حدود ۲۱ روز پس از آغاز راش پوستى، سندرمى شامل آتاكسى حاد مخچهاى و تحريك مننژ ظاهر مىگردد. در اين حالت CSF حاوى لنفوسيت بوده، سطح پروتئينهاى آن افزايش دارد.
نكته پنجم: در آبله مرغان درگيرى CNS در كودكانى كه اختلال ايمنى ندارند، عارضهاى خوشخيم است و اغلب نيازى به بسترى كردن بيمار در بيمارستان وجود ندارد و بجز درمان حمايتى نيازى براى هيچ نوع درمان خاصى (تجويز آسيكلووير) احساس نمىشود.
نكته ششم: پنومونى واريسلايى وخيمترين عارضه آبله مرغان است و بيشتر در بالغين ديده مىشود تا كودكان!
نكته هفتم: پنومونى واريسلايى معمولاً ۳ تا ۵ روز پس از آغاز بيمارى شروع مىشود و با تاكىپنه، سرفه، تنگى نفس و تب خود را نشان مىدهد. همچنين سيانوز، درد پلورتيك قفسه سينه و هموپتيزى نيز از ديگر تظاهرات شايع بيمارى مىباشند. در راديوگرافى، ارتشاحهاى ندولر و پنومونيت بينابينى ديده مىشود.
نكته هشتم: درمان آبله مرغان در بيمارى كه ايمنى طبيعى دارد، متوجه پيشگيرى از عوارض است: 1ـ رعايت بهداشت: حمام كردن روزانه؛ 2ـ كوتاه كردن ناخنها: مىتوان با مراقبت دقيق از پوست، بويژه به همراه كوتاه كردن ناخنها از عفونت ثانويه پوست جلوگيرى كرد. 3ـ داروهاى ضد خارش: مىتوان به كمك پانسمان موضعى و يا تجويز داروهاى ضد خارش، اين علامت بيمارى را از بين برد. 4ـ تجويز آسيكلووير: در نوجوانان و افراد بالغى كه از آغاز آبله مرغان آنها ۲۴ و يا كمتر از ۲۴ ساعت گذشته باشد، مىتوان آسيكلووير يا والاسيكلووير يا فامسيكلووير تجويز كرد. همچنين در كودكان كمتر از ۱۲ سال نيز در صورتى كه از ابتداى سير بيمارى كمتر از ۲۴ ساعت گذشته باشد، تجويز آسيكلووير كمك كننده خواهد بود.
نكته نهم: براى كودكان مبتلا به آبله مرغان نبايد آسپيرين تجويز شود، چرا كه مىتواند منجر به ايجاد سندرم رِى شود.
نكته دهم: براى پيشگيرى از عفونت VZV از روشهاى زير استفاده مىشود: 1ـ واكسن ويروسى تضعيف شده؛ 2ـ ايميون گلوبولين واريسلا زوستر (VZIG): در افرادى كه مستعد ابتلا به بيمارى هستند، در معرض خطر ابتلا به عوارض بيمارى قرار دارند و تماس قابل توجهى داشتهاند، VZIG تجويز مىشود. VZIG بايد در مدت ۹۶ ساعت (ترجيحا ۷۲ ساعت) از زمان تماس تجويز شود. 3ـ درمان ضد ويروسى: در افرادى كه در معرض خطر هستند و بيش از ۹۶ ساعت از زمان تماس آنها گذشته است، مىتوان از پروفيلاكسى ضد ويروسى استفاده كرد. درمان ۷ روز پس از تماس شديد آغاز مىشود. اين روش از شدت بيمارى مىكاهد، اما بطور كامل از بيمارى پيشگيرى نمىكند.
