نکته اول: مبحث تیروئید در داخلی بسیار بسیار مهم است! حتما باید خوانده شود. بحث ندارد! رفرانس این مبحث داخلی هاریسون است و در طول این سال‌ها تغییرات پایه‌ای نداشته است. نکته دوم: در آزمون‌های پیش‌کارورزی و دستیاری تقریبا در تمامی موارد از مبحث تیروئید حداقل دو سوال آمده است. به عبارت دیگر اگر قرار باشد فقط یک مبحث از داخلی غدد را بخوانید، آن مبحث یا تیروئید است یا دیابت! این دو مبحث همیشه سوال دارند! همیشه! نکته سوم: کاربرد مبحث تیروئید فقط محدود به داخلی نمی‌شود؛ در همه درس‌ها به درد می‌خورد: جراحی (معمولا یک سوال از تیروئید داریم)، کودکان، زنان، پاتولوژی، رادیولوژی، گوش و حلق و بینی، افتالمولوژی. پس با خواندن درست و حسابی مبحث تیروئید داخلی، در بسیاری از درس‌های دیگر می‌شود سریع‌تر پیش رفت و حرفه‌ای‌تر و با بهره‌وری بیشتر مطالعه کرد (به راهنمای مطالعه مراجعه کنید و مبحث مطالعه هماهنگ را بخوانید). نکته چهارم: در مبحث تیروئید هاریسون، سه الگوریتم بسیار مهم داریم که بشدت کاربردی و سوالی هستند. این سه الگوریتم را باید جوید و قورت داد و بعد هم حسابی هضم کرد و بارها بارها تکرار کرد: الگوریتم رویکرد به هیپوتیروئیدیسم الگوریتم رویکرد به هیپرتیروئیدیسم الگوریتم رویکرد به ندول منفرد تیروئید  

نکته اول: در آزمون‌های پیش‌کارورزی و دستیاری، تعداد سوالات جراحی (بطور متوسط) ۲۴ سوال است. بیشتر این سوالات بصورت Case هستند؛ بنابراین مشخص است که جراحی نقش مهمی در نتیجه این دو آزمون دارد. نکته دوم: رفرانس جراحی کتاب اصول جراحی عمومی و تخصص‌های جراحی لاورنس است که ۷۵۰ صفحه دارد. نویسنده در مقدمه کتاب گفته است: «این Textbook برای آن دسته از دانشجویان پزشکی نوشته شده است که تصمیم ندارند جراح بشوند!» و این خوب است! چرا؟ برای این که شما با کتابی کاملا تخصصی روبرو نمی‌شوید! برخلاف شوارتز (رفرانس قبلی) که کتابی بود برای جراحان و رزیدنت‌های جراحی. جراحی لاورنس متنی روان دارد، تقسیم‌بندی مطالب درست انجام شده است و مهم‌تر از همه نوشتار کتاب یکدست است (برخلاف خیلی از Textbookها که هر بخش را یک نفر و با یک قلم خاص نوشته است). پس کتاب آموزشی خوبی است. اما حجم زیادی هم دارد. نکته سوم: در راهنمای مطالعه به دو نکته مهم اشاره کرده‌ام: ۱- یادگیری متون پزشکی سخت است و ۲- یادگیری متون پزشکی لازم است (یعنی باید بخوانید تا یاد بگیرید؛ یعنی یادگیری میان‌بر درست و حسابی ندارد. پس حالا که ناچار هستیم مطالب پزشکی را مطالعه کنیم، چطور می‌توانیم بهره‌وری خودمان را بیشتر کنیم؟