۱ـ رویکرد به بیمار: بیشتر اپىزودهاى اسهال حاد خفیف و خود محدود هستند و نیازى به ارزیابى یا تجویز دارو ندارند. در موارد زیر باید ارزیابى بیشتر صورت گیرد:
۱ـ اسهال شدید به همراه دهیدراسیون؛
۲ـ خونى بودن مدفوع؛
۳ـ تب برابر یا بیش از ۵/۳۸ درجه سانتیگراد؛
۴ـ مدت اسهال بیش از ۴۸ ساعت، بدون بهبودى؛
۵ـ استفاده اخیر از آنتىبیوتیکها؛
۶ـ همهگیرى جدید در جامعه؛
۷ـ درد شدید شکمى در بیمارى که بیش از ۵۰ سال سن دارد؛
۸ـ سن برابر یا بیشتر از ۷۰ سال؛
۹ـ نقص ایمنى.
۱ـ خونریزى مخفى مىتواند بصورتهاى زیر خود را نشان دهد:
۱ـ وجود خون مخفى در مدفوع (آزمون مثبت)؛
۲- آنمى فقر آهن.
اگر آزمون خون مخفى مثبت باشد، باید ارزیابى با کولونوسکوپى آغاز شود. اگر کولونوسکوپى منفى باشد، نیازى به بررسى بیشتر نیست، مگر آن که بیمار دچار آنمى فقر آهن یا علایم گوارشى باشد. بیاد داشته باشید که در مرد مبتلا به آنمى فقر آهن باید حتما کولونوسکوپى انجام شود. به این نکته بسیار مهم توجه کنید: در یک مرد آنمى فقر آهن خونریزى گوارشى را مطرح مىکند، مگر آن که خلاف آن ثابت شود.
۲ـ هماتوشزى معمولاً نشانه LGIB است. البته ممکن است UGIBسریع روى دهد و خون بقدر کافى در روده نماند تا ملنا تشکیل شود. در صورتى که هماتوشزى نشانه UGIBباشد، با عدم ثبات وضعیت همودینامیک بیمار و افت هموگلوبین وى همراه خواهدبود. در بیمارى که دچار LGIB شده است و وضعیت همودینامیک آنها ناپایدار دارد (و دچار هماتوشزى است) باید پیش از ارزیابى LGIB، اندوسکوپى فوقانى انجام شود تا UGIBرد شود. اگر UGIBرد شود، در صورت مهیا بودن شرایط، کولونوسکوپى انجام مىشود.