درمان هیپوتیروئیدیسم بالینی

دوز روزانه در صورتى که عملکرد تیروئید بطور کامل از بین رفته باشد، باید روزانه لووتیروکسین با دوز ۱.۶ میکروگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (معمولاً ۱۰۰ تا ۱۵۰ میکروگرم ) تجویز شود.
آغاز درمان در بیماران بالغى که زیر ۶۰ سال سن دارند و دچار بیمارى قلبى نیستند، لووتیروکسین (T4) با دوز ۵۰ تا ۱۰۰ میکروگرم  در روز آغاز مى‌شود. این دوز، بر اساس سطح  TSH تنظیم مى‌‏شود و هدف از درمان آن است که TSH طبیعى باشد. پاسخ TSH به درمان بصورت تدریجى صورت مى‏‌گیرد، از این رو TSH باید ۲ ماه پس از آغاز درمان و یا پس از هر نوع تغییر دوز لووتیروکسین اندازه‌گیرى شود.
اثرات بالینی اثرات بالینى درمان با لووتیروکسین اغلب به آهستگى پدیدار مى‌‏شوند و ممکن است تا ۳ تا ۶ ماه پس از طبیعى شدن TSH، بیمار بطور کامل از علایم بیمارى خلاص نشود!
پیگیری درمان در صورتى که على‏‌رغم درمان، سطح TSH بالا باشد، دوز دارو  ۱۲.۵ یا  ۲۵ میکروگرم افزایش مى‏‌یابد و نیز اگر سطح TSH پائین باشد، به همین میزان از دارو کاسته مى‏‌شود. توجه داشته باشید، در بیمارانى که به هر علت (از جمله درمان بیش از حد با T4) TSH سرکوب شده دارند، خطر ایجاد فیبریلاسیون دهلیزى و کاهش دانسیته استخوان بیشتر است.
پاسخ به درمان هنگامى که جایگزینى کامل صورت گرفت، توصیه مى‏ شود که هر سال TSH اندازه‏ گیرى شود و اگر TSH براى چندین سال طبیعى باشد، فواصل اندازه‏‌گیرى آن را مى‏ توان به ۲ تا ۳ سال نیز رساند.
سایر نکات ۱ـ در بیمارى با وزن طبیعى که روزانه برابر یا بیش از ۲۰۰ میکروگرم لووتیروکسین مصرف مى‏ کند، افزایش سطح TSH اغلب نشان‏‌دهنده عدم مصرف دارو (عدم پذیرش دارو) است. همچنین اگر با وجود دوز ثابت لووتیروکسین سطح TSH نوسان داشته باشد، باز هم عدم تحمل دارو مطرح مى‏ شود. در چنین حالتى با وجود افزایش TSH، اغلب سطح T4 آزاد طبیعى یا افزایش یافته است، چرا که چند روز پیش از اندازه‏ گیرى سطح هورمون‌‏ها بیمار تازه یادش مى‌‏آید که باید داروهاى خود را مصرف کند! بدین‌ترتیب  T4طبیعى مى‏‌شود، اما سطح  TSHبالا باقى مى‏‌ماند.

۲ـ نیمه ‏عمر T4 طولانى (۷ روز) است، اگر بیمار چند دوز دارو را مصرف نکند، توصیه مى‏‌شود دو دوز فراموش شده را با هم مصرف کند.

 

در هیپوتیروئیدیسم تحت بالینى، در صورتى که سطح TSH کمتر از mU/L۱۰ باشد، درمان تنها در این موارد توصیه مى‏‌شود: الف) وجود علایم هیپوتیروئیدیسم؛ ب) مثبت بودن TPO Ab؛ ج) هر نوع شواهد بیمارى قلبى. بهتر است درمان با تجویز دوز پائین لووتیروکسین صورت گیرد (۲۵ تا ۵۰ میکروگرم در روز). اگر درمان صورت نمى‏‌گیرد، باید عملکرد تیروئید سالانه بررسى شود.

 

درمان هیپوتیروئیدیسم در شرایط خاص:

۱- کودکان: بندرت تجویز لووتیروکسین سبب پسودوتومور سربرى در کودکان مى‌‏شود. به نظر مى‏‌رسد که این حالت نوعى واکنش ایدیوسنکراتیک باشد و ماه‌‏ها پس از آغاز درمان دیده مى‏‌شود.

۲- باردارى: در بیمارانى که سابقه هیپوتیروئیدیسم مى‏‌دهند و یا از نظر ابتلا به این عارضه در معرض خطر قرار دارند، باید پیش از باردار شدن و در ابتداى دوران باردارى، از طبیعى بودن وضعیت تیروئید اطمینان حاصل شود، هنگامى که حاملگى بیمار تشخیص داده شد، باید عملکرد تیروئید ارزیابى شود و نیز این ارزیابى در ابتداى سه ‏ماهه‏ هاى دوم و سوم باردارى نیز تکرار گردد. در زنان باردار لازم است که دوز لووتیروکسین برابر یا بیش از ۴۵% افزایش یابد و پس از وضع حمل به میزان قبلى خود باز گردانیده شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *