۱ـ پیش بینى پاسخ هاى جبرانى در اختلالات اسید و باز ساده.
نکته: هنگامى که نمونه خون شریانى به منظور اندازهگیرى گازهاى خون تهیه مىشود، نباید از مقادیر زیاد هپارین استفاده شود. باید نمونه خون براى ارزیابى گازهاى خون شریانى و الکترولیتها همزمان و پیش از درمان گرفته شوند. HCO3- در آلکالوز متابولیک و اسیدوز تنفسى افزایش و در اسیدوز متابولیک و آلکالوز تنفسى کاهش دارد.
۲ـ آنیون گپ در حقیقت آنیونهاى پلاسما را که اندازهگیرى نمىشوند (پروتئینها، فسفات، سولفات و آنیونهاى ارگانیک) نشان مىدهد و از رابطه زیر محاسبه مىشود و در حالت طبیعى mmol/L۱۰-۸ است:
AG = Na+ – (Cl- + HCO3-)
۳ـ تفسیر آنیون گپ:
| افزایش آنیون گپ | کاهش آنیون گپ |
| ۱ـ افزایش آنیونهاى غیر قابل اندازهگیرى: افزایش آنیون گپ اغلب نتیجه افزایش آنیونهاى غیر قابل اندازهگیرى پلاسما (فسفات، سولفات و پروتئینهاى آنیونى) است. اما هنگامى که آنیونهاى اسیدى مانند استواستات و لاکتات در مایع خارج سلولى تجمع یابند، اسیدوز همراه با آنیون گپ بالا ایجاد مىشود. البته توجه داشته باشید که افزایش آلبومین آنیونى (در اثر افزایش غلظت آلبومین یا آلکالوز که بار آلبومین را تغییر مىدهد)، نیز مىتوانند سبب افزایش آنیون گپ شود.
۲ـ کاهش کاتیونهایى که اندازهگیرى نمىشوند: کاهش کاتیونهایى که اندازهگیرى نمىشوند (کلسیم، منیزیم و پتاسیم) نیز مىتواند سبب افزایش آنیون گپ شود. |
۱ـ افزایش کاتیونهایى که اندازهگیرى نمىشوند؛
۲ـ افزوده شدن کاتیونهاى غیر طبیعى (مانند لیتیوم) به پلاسما و یا افزوده شدن ایمینوگلوبولینهاى کاتیونى (دیسکرازىهاى پلاسما سل) به پلاسما؛ ۳ـ کاهش غلظت آلبومین آنیونى پلاسما (سندرم نفروتیک): کاهش آلبومین سرم به میزان g/dL1 از مقدار طبیعى (g/dL4.5) سبب کاهش آنیون گپ به میزان mEq/L2.5 مىشود. ۴ـ کاهش بار آنیونى مؤثر آلبومین (در اثر اسیدوز)؛ ۵ـ هیپروویسکوزیته و هیپرلیپیدمى شدید که سبب مىشوند غلظتهاى سدیم و کلر کمتر تخمین زده شوند.
|