در هر بیمار مبتلا به ندول تیروئید، اندازهگیرى TSH سرم و انجام سونوگرافى تیروئید اولین قدمهاى تشخیصى هستند.
۱ـ اگر TSH پائین باشد، غده تیروئید یا ندول آن پرکار است و قدم بعدى انجام اسکن تیروئید است.
۲ـ اگر TSH بالا یا طبیعى باشد و ندول معیارهاى سونوگرافیک لازم براى بیوپسى را داشته باشد، قدم بعدى FNA است. نتیجه FNA مىتواند در یکى از ۶ دسته زیر قرار بگیرد:
ـ غیر تشخیصى: اسمیر تعداد کافى سلولهاى لازم براى تشخیص سیتولوژیک را ندارد.
ـ خوشخیم: معمولاً ندول کولوئید، آدنوماتو یا هیپرپلاستیک یا تیروئیدیت اتوایمیون؛
ـ آتىپى یا ضایعه فولیکولر با اهمیت نامشخص (FLUS یا AUS): وجود سلولهاى آتىپیک یا تظاهرات مختلط میکرو و ماکروفولیکولر؛
ـ نئوپلاسم فولیکولر: آدنوم میکروفولیکولر؛
ـ مشکوک براى بدخیمى: برخى از خصوصیات مطرح کننده (و نه قطعى) براى بدخیمى دیده مىشوند.
ـ بدخیم: کارسینوم پاپیلرى تیروئید، کارسینوم مدولرى تیروئید، لنفوم تیروئید، کانسر آناپلاستیک و کانسر متاستاتیک به تیروئید.
