احیای نوزاد: ABCD
| مجاری هوایی | A نشاندهنده مجارى هوایى است:
۱ـ باید به کمک پاکسازى مایع آمنیوتیک یا مکونیوم توسط ساکشن، مجارى هوایى بیمار را باز کرد. ۲ـ در صورت وجود شواهد مربوط به فتق دیافراگم و پائین بودن نمره آپگار، باید انتوباسیون اندوتراکئال صورت گیرد، زیرا با ماسک و Bag ممکن است هوا وارد معده شده، تنفس را دشوارتر سازد. |
| تنفس | B نشاندهنده تنفس است:
۱ـ در صورتى که بیمار دچار آپنه یا هیپو ونتیلاسیون باشد یا هم چنان سیانوتیک باقى بماند، باید ونتیلاسیون مصنوعى آغاز شود. ونتیلاسیون با کمک ماسک متصل به بگ و مانومتر (براى ممانعت از ایجاد فشار بالا در هنگام تنفس دادن) شروع مىشود. ۲ـ باید اکسیژن ۱۰۰% از طریق ماسک تجویز نمود. ۳ـ اگر بهبود حاصل نشد، باید لوله اندوتراکئال کار گذاشت و آن را به بگ و مانومتر متصل نمود و اکسیژن ۱۰۰% تجویز کرد. فشار ابتدایى باید ۲۰ تا ۲۵ سانتىمتر آب و سرعت تنفس ۴۰ تا ۶۰ عدد در دقیقه باشد. پاسخ کافى به ونتیلاسیون با بالا آمدن خوب قفسه سینه، بازگشت صداى تنفس، بهبود رنگ کودک، ضربان قلب طبیعى (۱۲۰ تا ۱۶۰ ضربه در دقیقه)، طبیعى شدن دى اکسید کربن انتهاى حجم جارى و در مراحل بعد افزایش فعالیت عضلانى و هوشیارى مشخص مىشود. پس از ایست قلبى، اولین نشانه بهبودى، بازگشت ضربان طبیعى قلب است، پس از آن سیانوز ناپدید مىشود. ممکن است شیرخوار هم چنان شُل باقى بماند و براى مدتى طولانى دچار آپنه باشد. در نوزاد مبتلا به آسفیکسى اگر مایع آمنیوتیک به مکونیوم آغشته باشد، باید بلافاصله بعد از زایمان سر، اوروفارنکس را ساکشن نمود. پس از تولد نوزاد مبتلا به سرکوب تنفسى، باید مجددا حفره دهان را ساکشن کرد. سپس باید طنابهاى صوتى را با لارنگوسکوپ مشاهده نمود و بعد انتوباسیون انجام داد. |
| گردش خون | C نشاندهنده جریان خون و ماساژ قلب است. اگر تنفس مصنوعى سبب بهبود برادىکاردى نشود یا آسیستول وجود داشته باشد یا نتوان نبضها را لمس کرد باید از ماساژ قلب (۱۲۰ در دقیقه) استفاده نمود. تنفس باید با نسبت ۳ به ۱ داده شود. معمولاً به ماساژ قلب احتیاج نیست زیرا اکثر شیرخواران به ونتیلاسیون جواب مىدهند. |
| تجویز دارو | D نشاندهنده تجویز دارو است. در صورتى که برادىکاردى به ونتیلاسیون جواب ندهد یا آسیستول وجود داشته باشد، باید از داروها کمک گرفت. باید اپىنفرین داخل وریدى (۱۰۰۰۰/۱ به میزان ۰.۱ تا ۰.۳ میلىلیتر به ازاء هر کیلوگرم وزن بدن) از طریق ورید نافى یا لوله اندوتراکئال تزریق گردد. در صورتى که کاهش فعالیت CNS به علت تجویز داروهاى مخدر به مادر باشد، مىتوان از نالوکسان (mg/kg۰.۱ داخل وریدى یا اندوتراکئال) استفاده کرد. البته قبل از آن باید احیاء (ABC)بدقت دنبال شود. اگر مادر معتاد و یا تحت درمان با متادون باشد، نباید نالوکسان به نوزاد وى تجویز شود، چرا که ممکن است سبب تشنج هاى شدید ناشى از محرومیت شود. اگر قلب فعالیت الکتریکى داشته باشد، اما نبضها ضعیف باشند، پیش از تجویز داروها باید وجود پنوموتوراکس را رد کرد. |
