تشخیص سریع و دقیق EP براى کاستن از خطر مرگ یا عوارض شدید ضرورى است. بنابراین در هر زنى که از نظر جنسى فعال است و در سنین بارورى بسر مى‏‌برد و دچار درد، بى‏‌نظمى خونریزى و یا آمنوره شده است، باید به فکر EP بود. در صورت شک به EP، اندازه‏ گیرى پیاپى بتا-hCG و  TVS ارزشمندترین روش‌‏هاى تشخیصى براى تأئید تشخیص هستند. اگر وضعیت همودینامیک بیمار پایدار باشد، اولین اقدام، انجام تست حاملگى است. منفى بودن تست حاملگى احتمال EP را رد مى‏‌کند.

سطح سرمى بتا  hCG اگر با وجود شک به EP تست حاملگى مثبت شود، ارزیابى‏‌هاى بعدى بر قابل حیات بودن و محل حاملگى متمرکز مى‌‏گردد. در حاملگى‏‌هاى طبیعى بتا hCG سرم بصورت خطى لگاریتمى تا ۶۰ تا ۸۰ روز بعد از آخرین قاعدگى افزایش مى‏‌یابد و بعد به حد ثابتى در حد ۱۰۰۰۰۰ مى‏‌رسد. در این مرحله ابتدایى باردارى باید هر ۴۸ ساعت مقدار بتا hCG در حد ۵۳% یا بیشتر افزایش پیدا کند. اگر سطح بتا hCG کمتر از این مقدار افزایش داشته باشد، احتمالاً حاملگى (اکتوپیک یا داخل رحمى) غیر طبیعى است. توجه داشته باشید هرچند افزایش نامناسب سطح بتا hCG وجود حاملگى غیرطبیعى را مطرح (و نه تأئید!) مى‏‌کند، اما نمى‏ تواند محل حاملگى را نشان بدهد. بنابراین  TVS مى‏‌تواند روش کمکى مهمى براى اندازه‏‌گیرى کمى سطح بتا hCG باشد.
سونوگرافی ترانس‌واژینال با استفاده از TVS معمولاً ساک حاملگى بین هفته‏‌هاى ۴.۵ تا ۵ بعد از LMP قابل مشاهده است. در هر مرکز درمانی باید مقدار مرزى یا مقدار تعیین کننده بتا hCG را مشخص کرد: یعنى پائین‏‌ترین سطح hCG سرم که با وجود آن TVS مى‏‌تواند با اطمینان حاملگى را نشان بدهد. معمولاً وقتى سطح بتا hCG  ۲۰۰۰-۱۰۰۰ است، TVS مى‏‌تواند حاملگى داخل رحمى را نشان بدهد. سونوگرافى شکمی زمانى مى‏تواند حاملگى داخل رحمى را نشان بدهد که سطح  hCG به ۶۰۰۰-۵۰۰۰ برسد. بنابراین عدم مشاهده حاملگى داخل رحمى زمانى که سطح بتا hCG بالاتر از مقدار مرزى است، نشان‏دهنده غیر طبیعى بودن حاملگى است (یعنى یا EP است و یا سقط ناکامل و یا سقط کامل صورت گرفته است).
سطح سرمی پروژسترون در حاملگى قابل حیات (داخل رحمى) غلظت پروژسترون سرم بالاتر از حاملگى اکتوپیک است. اگر سطح پروژسترون سرم کمتر از ng/mL۵ باشد (با اختصاصى بودن ۹۸% و حساسیت ۷۵%) مى‏‌توان گفت که حاملگى غیر قابل حیات است. برعکس پروژسترون سرمى بیش از ng/mL۲۰ (با حساسیت ۹۵% و اختصاصى بودن ۴۰%) نشان مى‏‌دهد که حاملگى سلامت مى‏‌باشد. توجه داشته باشید که با اندازه‌‏گیرى سطح سرمى پروژسترون نمى‌توان بین حاملگى اکتوپیک و حاملگى داخل رحمى فرق گذاشت (ولى مى‏‌توان حاملگى سالم را از حاملگى غیر قابل حیات مشخص کرد).
کورتاژ اندومتر کورتاژ اندومتر مى‌‏تواند به رد کردن EP کمک کند، اما باید زمانى انجام شود که احتمال آسیب دیدن حاملگى داخل رحمى رد شده باشد. بندرت و در حاملگى‌‏هاى هتروتوپیک ممکن است هم حاملگى داخل رحمى و هم حاملگى اکتوپیک وجود داشته باشد؛ بجز در این حالت، اگر بعد از کورتاژ در نمونه بافتى بدست آمده پرزهاى کوریونى مشاهده شود، مى‌‏توان حاملگى اکتوپیک را رد کرد. در ۴۰% موارد، بدون رد سقط خودبخود با کمک روش‌‏هاى بافت‏‌شناسى، تشخیص مطرح شده حاملگى اکتوپیک اشتباه بوده است.
کولدوسنتز به کمک کولدوسنتز مى‏‌توان هموپریتوان را تشخیص داد که مى‏‌تواند نشان‌‏دهنده پارگى EP باشد. استفاده از کولدوسنتز در بالین، محدود است. در صورت استفاده از این روش، زمانى نتیجه مفید واقع مى‌‏شود که کولدوسنتز مثبت وجود خون در پریتوان را نشان بدهد و نیاز به انجام اقدامات بعدى براى تعیین منشأ خونریزى را تأئید کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *