ASCUS در بیمارى که نتیجه سیتولوژى وى ASC-US گزارش مى‏ شود، مى‏‌توان دو کار انجام داد:

۱ـ آزمون DNA براى HR-HPV انجام داد:

ـ اگر نتیجه منفى باشد، تست همزمان (سیتولوژى و HR-HPV) ۳ سال بعد انجام مى‏‌شود.

ـ اگر نتیجه مثبت باشد، کولپوسکوپى انجام مى‏‌شود.

۲ـ سیتولوژى را یک سال بعد تکرار کرد:

ـ اگر نتیجه منفى باشد، غربالگرى روتین انجام مى‏‌شود.

ـ اگر نتیجه ASC یا بدتر باشد، کولپوسکوپى انجام مى‌شود.

LSIL LSIL در ۳% از سیتولوژى‏‌هاى سرویکس نتیجه بصورت LSIL گزارش مى‏‌شود.

۱ـ در سه مورد زیر انجام کولپوسکوپى توصیه مى‏‌شود:

ـ LSIL بدون انجام آزمون HPV؛

ـ LSIL به همراه آزمون مثبت HPV؛

ـ ASC-US به همراه آزمون مثبت HPV (که در بالا به آن اشاره شد)؛

در سه حالت فوق، مداخلات درمانى و پیگیرى بعد از انجام کولپوسکوپى یکسان هستند.

۲ـ در صورت گزارش LSIL به همراه آزمون منفى HPV مى‏‌توان بیمار را بدقت و با تکرار هر دو تست (آزمون HPV و سیتولوژى) در ۱۲ ماه مورد مونیتورینگ قرار داد. اگر آزمون مجدد منفى باشد، مى‌‏توان آزمون همزمان بعدى را در مدت ۳ سال انجام داد .

ASCUS و LSIL در شرایط خاص در زنان جوان‏تر (سنین ۲۱ تا ۲۴ سال) و زنان حامله، رویکرد متفاوتى وجود دارد:

۱ـ در زنان جوان (۲۱ تا ۲۴ ساله) با LSIL یا ASC-US بدون نتیجه HPV مى‌‏توان سیتولوژى را در ۱۲ ماه تکرار کرد. اگر تکرار سیتولوژى HSIL را نشان بدهد، کولپوسکوپى انجام مى‌‏شود؛ در غیر این صورت سیتولوژى ۱۲ ماه بعد تکرار مى‌‏شود.

۲ـ اگر در سیتولوژى سرویکس زن حامله LSIL گزارش شود، نباید ECC انجام شود و نیز نباید بیش از یک بار کولپوسکوپى در دوران حاملگى صورت بگیرد. تنها در صورتى که شک بالا در مورد ابتلا به کانسر وجود داشته باشد، مى‏‌توان در دوران حاملگى بیوپسى با کولپوسکوپى انجام داد. حتى مى‏‌توان معاینه با کولپوسکوپى را تا حداقل ۶ هفته بعد از وضع‏ حمل به تأخیر انداخت.

HSIL در آمریکا در ۵/۰% از سیتولوژى‌‏هاى سرویکس، HSIL گزارش مى‏‌شود. با افزایش سن از احتمال گزارش شدن HSIL کم مى‏‌شود. بترتیب در ۸۴% و ۰۷% از زنانى که سیتولوژى HSIL دارند، CIN2 یا CIN3 تشخیص داده مى‏‌شود و از آن‏جا که احتمال وجود  CIN2 یا CIN3 در بزرگسالانى که HSIL دارند، بالا است، درمان فورى با LEEP مى‏‌تواند اقدامى منطقى باشد، کار دیگر این است که معاینه با کولپوسکوپ انجام شود و بر اساس نتایج حاصل درمان و پیگیرى انجام گیرد.
AGC اختلالات سلول‏هاى گلندولر ۰.۴% از اختلالات سلول‏‌هاى اپى‏‌تلیال را شامل مى‏‌شود. خطر ناشى از AGC بطور چشمگیرى بالاتر از خطر ASC است و بر اساس سیستم بتسدا از AGC-NOS تا AGC و در نهایت AIS متغیر است:

۱ـ در AGC از هر نوع بجز سلول اندومتر آتى‏‌پیک، باید کولپوسکوپى، HPV DNA و ECC انجام شوند.

۲ـ اگر بیمار ۳۵ سال یا بیشتر سن داشته باشد یا در خطر ابتلا به نئوپلاسم اندومتر باشد (خونریزى بدون توجیه واژینال، عدم تخمک‏ گذارى مزمن) باید بیوپسى اندومتر هم انجام شود.

۳ـ اگر سلول اندومتر آتى‌‏پیک مشاهده شود، باید بیوپسى اندومتر و ECC انجام شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *