مدولوبلاستوم ·        عمدتا کودکان را گرفتار مى‏‌کند و تنها در مخچه ایجاد می‌شود.

·        تومور بشدت بدخیم است.

·        در کودکان مدولوبلاستوم بیشتر در خط وسط مخچه ایجاد می‌شود. تومورهاى طرفى در بزرگسالان شایع‏‌تر هستند.

·        تومور بشدت پر سلول است و از ورقه‌‏هاى سلول‏هاى آناپلاستیک (کوچک آبى) تشکیل شده است. سلول‌‏هاى تومورى کوچک هستند، سیتوپلاسم کم و هسته هیپوکروم دارند. اغلب تمایز فوکال نورونى بصورت روزت هومر رایت یا روزت نوروبلاستیک دیده می‌شود (سلول‏هاى بدوى تومور نوروپیل مرکزى را احاطه کرده‏‌اند. نوروپیل ماده‏‌اى صورتى رنگ است که توسط زوائد نورونى ایجاد شده است).

مننژیوم ·        تومورى خوش‏‌خیم است که در بزرگسالان ایجاد می شود و معمولاً متصل به دورا است.

·        در بیمارى که دچار مننژیوم‌‏هاى متعدد است (بویژه به همراه شوانوم عصب زوج ۸ یا تومورهاى گلیال) باید به فکر نوروفیبروماتوز نوع ۲ بود.

·        مننژیوم توده‌‏اى با حاشیه مشخص است که مغز را تحت فشار قرار مى‏‌دهد، اما به آن تهاجم نمى‏‌کند.

·        در نوع پساموماتو تعداد زیادى اجسام پساموما وجود دارند.

گلیوم ۱)  آستروسیتوم

الف) آستروسیتوم منتشر: ۸۰% از گلیوم‏‌ها در بزرگسالان را شامل می‌شود و اغلب در نیمکره‏‌هاى مغز بوجود مى‌‏آید. سن شایع این تومورها دهه‏‌هاى ۴ تا ۶ است. طیفى از تمایز بافت‏شناسى را نشان مى‌‏دهند که بخوبى با سیر بالینى و پیش‌‏آگهى آن‏ها مطابقت دارد:

 (Aآستروسیتوم تمایز یافته: با افزایش خفیف تا متوسط هسته‏‌هاى سلول‏‌هاى گلیال و تا حدودى پلئومرفیسم هسته‏‌اى مشخص می‌شود. زوائد آستروسیت‌‏ها نمایى فیبریلرى ایجاد مى‌‏کنند. تمایز ناحیه نئوپلاستیک و بافت طبیعى مشخص نیست.

 (Bآستروسیتوم آناپلاستیک: شامل مناطقى با تعداد سلول بیشتر و پلئومرفیسم هسته‌‏اى شدیدتر است. افزایش تعداد میتوز اغلب دیده می‌شود.

(C گلیوبلاستوم: از نظر بافت‌‏شناسى شبیه به آستروسیتوم آناپلاستیک است، اما نکروز، تکثیر عروق و  Pseudopalisadingهسته‏‌اى نیز دارد.

ب) آستروسیتوم‏‌هاى پیلوسیتیک: در کودکان و جوانان شایع است و اغلب مخچه را گرفتار مى‏کند، اما مى‏‌تواند در بطن سوم، اعصاب اپتیک و گاه نیمکره‏‌هاى مغز نیز ظاهر شود. ضایعه اغلب کیستیک است و ندولى در دیواره کیست دیده می‌شود. تومور از سلول‏‌هاى دو قطبى با زوائد بلند و موئى شکل تشکیل شده است. Rosenthal Fibers، اجسام گرانولر ائوزینوفیلیک و میکروسیست‌‏ها دیده مى‏‌شوند.

۲) اولیگودندروگلیوم: اغلب در دهه‏‌ها ۴ و ۵ ایجاد می‌شود. شایع‌ترین محل آن نیمکره‏‌هاى مغز است و نکروز و میتوز بندرت مشاهده می‌شود. پیش‌‏آگهى این تومور بهتر از آستروسیتوم است. توده‏‌هاى ژلاتینى و خاکسترى ایجاد مى‌‏کند و ممکن است حاوى، کیست، خونریزى کانونى و کلسیفیکاسیون باشد. در بررسى میکروسکوپى ورقه‌‏هایى از سلول‏‌هاى منظم داراى هسته کروى و کروماتین گرانولر ظریف احاطه شده توسط هاله روشن سیتوپلاسم مشاهده مى‏‌شوند. تومور اغلب حاوى شبکه‏‌اى مویرگ‌‏هایى است که با هم آناستوموز مى‌‏کنند. در ۹۰% موارد کلسیفیکاسیون وجود دارد.

۳) اپاندیموم: اغلب در نزدیکى سیستم بطنى (شامل کانال مرکزى نخاع) ایجاد می‌شود. در دو دهه اول زندگى نزدیک بطن ۴ ایجاد می‌شود و در بزرگسالان، نخاع شایع‏ترین محل درگیرى است. تومور از سلول‌‏هایى با هسته‌‏هاى منظم گرد تا بیضى و کروماتین فراوان گرانولر تشکیل شده است. بین هسته‏‌ها زمینه فیبریلر متراکم دیده می‌شود. گاه سلول‌‏هاى تومورى ساختمان‏هاى گرد یا طویل (روزت‌‏ها) را ایجاد مى‌‏کنند که شبیه به کانال‌‏هاى اپاندیمى رویانى هستند. روزت‏‌هاى کاذب اطراف عروقى با شیوع بیشترى مشاهده مى‌‏شوند (سلول‏‌هاى تومور در اطراف عروق تجمع پیدا مى‏‌کنند و زوائد اپاندیمى متوجه دیواره عروق است).

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *