| داکریو سیستیت حاد | تعریف: عفونت و التهاب حاد کیشه اشکى؛ اغلب یک طرفه و همیشه ثانویه به انسداد کیسه اشکى یا مجراى نازولاکریمال است.
اتیولوژى: در کودکان هموفیلوس آنفلوآنزا و در بزرگسالان استافیلوکک ارئوس و گاه استرپتوکک همولیتیک. تظاهرات بالینى: تورم، درد و تندرنس در ناحیه کیسه اشکى. اشکریزش و ترشح چرک هم وجود دارد. درمان: 1ـ کمپرس گرم؛ ۲ـ تجویز آنتىبیوتیک (سیستمیک و موضعى)؛ ۳ـ ایجاد برش در صورت خروج چرک از محل التهاب یا ایجاد آبسه واضح. نکته: در مرحله حاد نباید میل زدن (پروبینگ) انجام شود. |
| داکریو سیستیت مزمن | ۱ـ در شیرخواران: در شیرخواران داکریوسیستیت مزمن به سبب باز نشدن مجراى نازولاکریمال به مهآتوس تحتانى بینى ایجاد مىشود. اولین علامت در این شیرخواران اشکریزش مداوم و خروج چرک از سوراخ اشکى است. اغلب تا ۶ ماهگى انسداد برطرف مىشود و تخلیه اشک بطور طبیعى انجام مىشود. در طى این مدت که منتظر باز شدن خودبخود مجرا هستیم، براى پیشگیرى از کنژنکتیویت از قطره سولفاستامید استفاده مىکنیم. همچنین از والدین کودک خواسته مىشود تا براى تخلیه چرک کیسه اشکى آن را هر روز ماساژ بدهند. اگر انسداد تا ۱۲-۱۰ ماهگى ادامه یابد باید مجراى اشکى میل زده شود.
۲ـ در بزرگسالان: در بزرگسالان داکریوسیستیت مزمن به دلیل انسداد کیسه اشکى به دنبال صدمات یا بیمارىهاى بینى و گاه بدون علت مشخص ایجاد مىشود. اولین علامت اشکریزش است و در ادامه بیمارى چرک از سوراخهاى اشکى خارج مىشود. اگر بیمارى درمان نشود، کیسه اشکى متسع شده، جدار آن نازک مىشود (موکوسل) در بزرگسالان جراحى تنها روش درمانى موفق است و روش انتخابى داکریو سیستو رینوستومى یا DCR مىباشد. |