آمنوره و ده نکته بسیار بسیار بسیار مهم!

ده نكته بسيار مهم در مورد آمنوره مى‏ خوانيم: آمنوره از مهم‏ترين بخش‏ هاى مبحث زنان و زايمان است و احتمال طرح سؤال از آن خيلى خيلى بالا است.

نكته اول: آمنوره اوليه بصورت عدم وجود منارك در سن ۱۶ سالگى تعريف مى‏‌شود. البته بسيارى از اختلالات قابل درمان (مسبب آمنوره) را مى‌‏توان قبل از اين سن هم تشخيص داد. بنابراين در هر دخترى كه در سن ۱۵ سالگى به منارك نرسيده است و يا در مدت ۳ سال از زمان تلارك، منارك در وى آغاز نشده است، بايد به فكر ارزيابى آمنوره اوليه بود. همچنين عدم تكامل پستان‏‌ها در سن ۱۳ سالگى هم بايد مورد ارزيابى قرار بگيرد.

نكته دوم: علل آمنوره را به ۴ دسته تقسيم مى‏‌كنند: 1ـ حاملگى؛ 2ـ اختلالات هيپوتالاموس ـ هيپوفيز؛ 3ـ اختلالات تخمدان؛ 4ـ اختلالات خروجى دستگاه ژنيتال: در اثر انسداد خروجى دستگاه ژنيتال، حتى اگر تخمك‏‌گذارى هم اتفاق بيفتد، خونريزى ناشى از قاعدگى مشاهده نمى‌‏شود.

نكته سوم: ارزيابى ‏هاى آزمايشگاهى براى بررسى آمنوره شامل موارد زير مى ‏شوند: 1ـ آزمون حاملگى؛ 2ـ اندازه ‏گيرى سطح TSH؛ 3ـ اندازه گيرى سطح پرولاكتين؛ 4ـ اندازه ‏گيرى سطح FSH.

نكته چهارم: حاملگى شايع‏ترين علت آمنوره است و بايد در ارزيابى آمنوره حاملگى رد شود.

نكته پنجم: در بيمارى كه دچار آمنوره است، سطح TSH بررسى مى‏ شود تا هيپوتيروئيديسم تحت‏ بالينى رد شود.

نكته ششم: در خانمى كه كمتر از ۴۰ سال سن دارد، بالا بودن سطح FSH مى‏ تواند نشان‏ دهنده نارسايى اوليه تخمدان باشد. اگر با تكرار آزمون و مشاهده بالا بودن سطح FSH نارسايى تخمدان تأئيد شود، بايد بسرعت ارزيابى از نظر آنتى‌بادى‌‏هاى خودايمنى انجام شود. همچنين در صورت تشخيص نارسايى اوليه تخمدان بهتر است ارزيابى كروموزومى هم انجام شود.

نكته هفتم: هيپرپرولاكتينمى ناشى از برخى از آدنوم‌‏هاى هيپوفيز (يا ديگر اختلالات طبى) مى‌‏تواند گالاكتوره و آمنوره ايجاد كند. در حدود ۸۰% از تمامى تومورهاى هيپوفيز پرولاكتين ترشح مى‏‌كنند و گالاكتوره بوجود مى‌‏آورند. اين بيماران به كمك كابرگولين يا بروموكريپتين (آگونيست دوپامين) درمان مى‌شوند. در ۵% از بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمى و گالاكتوره علت زمينه‏ اى هيپوتيروئيديسم است.

نكته هشتم: از آزمون تحريك با پروژسترون بطور شايع براى تعيين كفايت استروژن، وضعيت مناسب اندومتر و باز بودن مجراى خروجى دستگاه تناسلى استفاده مى ‏شود. انتظار مى ‏رود كه يك هفته بعد از تجويز مدروكسى پروژسترون استات خوراكى يا پروژسترون ميكرونيزه تا ۱۰ روز، خونريزى Withdrawal ايجاد شود. 1ـ ايجاد خونريزى نشان مى‌‏دهد كه استروژن بر روى اندومتر اثر خود را گذاشته است و اين به اين معنى است كه بيمار يا تخمك‏‌گذارى نمى‌كند و يا دچار اليگواوولاسيون است (و آمنوره او در نتيجه اختلال تخمك‌‏گذارى ايجاد شده است). 2ـ اگر خونريزى روى ندهد، يكى از موارد زير مطرح مى‏‌شود: الف) هيپواستروژنى؛ ب) اختلالات آناتوميك مانند سندرم آشرمن؛ ج) انسداد خروجى دستگاه تناسلى.

نكته نهم: ايجاد اسكار در حفره رحم (سندرم آشرمن) شايع‏ترين علت آناتوميك آمنوره ثانويه است. در زنانى كه براى بقاياى محصولات حاملگى D&C مى ‏شوند (بويژه اگر عفونت هم وجود داشته باشد)، خطر ايجاد اسكار اندومتر وجود دارد.

نكته دهم: سندرم روكيتانسكى شايع‏ترين علت آمنوره اوليه در زنانى است كه تكامل طبيعى پستان دارند. در اين سندرم واژن (و معمولاً رحم و لوله‏ هاى فالوپ) بطور مادرزادى وجود ندارند. عملكرد تخمدان طبيعى است و از آن‏جا كه تخمدان‏ها از ساختمان‏هاى مولرين بوجود نيامده ‏اند، تمام صفات ثانويه جنسى در زمان مناسب ايجاد مى‌‏شوند.

کتابها و دوره های آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *