اورتریت در مردان بسیار مهم است و سوالی! هم در عفونی و هم در اورولوژی! نکات زیر را بر اساس هاریسون ۲۰۲۲ بخوانید. در فردی که مشکوک به ابتلا به اورتریت است، باید ۴ کار انجام شود: ۱- تائید تشخیص؛ ۲- بررسی عوارض (سیستیت و پروستاتیت)؛ ۳- تعیین اتیولوژی (گنوککی یا غیر گنوککی)؛ ۴- درمان.
نكته اول: براى تأئيد تشخيص اورتريت در مردان، اگر به دنبال دوشيدن اورترا از قدام به خلف ترشح چركى يا چركى موكوسى خارج نشود، با سواب از قدام اورترا نمونه برداشته مىشود و رنگآميزى گرم صورت مىگيرد. وجود ۲ نوتروفيل يا بيشتر در هر فيلد ۱۰۰۰ برابر ميكروسكوپ نشاندهنده اورتريت است، در اورتريت گنوككى ديپلوكك گرم منفى در داخل سلولها ديده مىشود.
نكته دوم: براى تأئيد تشخيص اورتريت در مردان، بجاى نمونهگيرى از ترشحات اورترا، مىتوان ۳۰-۲۰ ميلىليتر اول ادرار را از نظر سلولهاى التهابى بررسى كرد. وجود ۱۰ لوكوسيت يا بيشتر در هر HPF يا مثبت شدن لوكوسيت استراز نشاندهنده اورتريت است.
نكته سوم: در مردى كه مبتلا به ديزورى است، اما شواهد اورتريت را نشان نمىدهد و در مردى كه از نظر جنسى غير فعال است و دچار اورتريت شده است، بايد پروستات معاينه شود، U/A و U/C به منظور رد پروستاتيت باكتريايى و سيستيت صورت گيرند.
نكته چهارم: اگر در رنگآميزى گرمِ اگزوداى اورترايى كه حاوى سلولهاى التهابى است، ديپلوكك گرم منفى يافت نشود، تشخيص NGU (اورتريت غير گنوككى) مطرح مىشود. با اين حال در بيشتر مردان علامتدار همزمان مىتوان با استفاده از NAATs بر روى نمونه ابتداى ادرار، عفونت با گنوكك يا كلاميديا تراكوماتيس را تشخيص داد.
نكته پنجم: در ۳۰% از اورتريتهاى گنوككى اسمير اورترا منفى است.
نكته ششم: اگر گنوكك و يا كلاميديا به عنوان عامل اورتريت يافت نشوند، خطر عود NGU بيشتر است.
نكته هفتم: اگر در رنگآميزى گرمِ نمونه ترشح اورترا گنوكك يافت نشود، اورتريت با تشخيص NGU با داروهايى نظير آزيترومايسين (۱ گرم در دوز منفرد) يا داكسىسيكلين (۱۰۰ ميلىگرم خوراكى bid براى ۷ روز) درمان مىشود.
نكته هشتم: اگر در رنگآميزى گرم ترشحات اورترا گنوكك يافت شد و يا هيچ نوع آزمون تشخيصى براى رد قطعى گنورهآ انجام نگرفت، درمان با سفترياكسون ۲۵۰ ميلىگرم داخل عضلانى به همراه آزيترومايسين صورت مىگيرد.
نكته نهم: اگر پس از درمان همچنان اورتريت وجود داشته باشد، يا عود كند، در صورتى كه عفونت به تماس مجدد يا عدم تحمل درمان نسبت داده شود، درمان اوليه تكرار مىشود. يادتان باشد كه بيشتر موارد اورتريتهاى پايدار از عفونت با M.genitalium ناشى مىشوند و بايد بسرعت ارزيابى و درمان انجام شود. اگر M.genitalium تشخيص داده شد بايد بر اساس حساسيت ارگانيسم درمان اورتريت پايدار با آزيترومايسين يا موگسىفلوكساسين انجام شود.
نكته دهم: در مردان هتروسكسوالى كه احتمال تماس با تريكومونيازيس در آنها بالا است، بايد با بررسى(NAAT) نمونه سواب اورترا يا نمونه بخش اول ادرار از نظر وجود تريكوموناس واژيناليس، تشخيص تأئيد شده، درمان با مترونيدازول يا تينيدازول (۲ گرم دوز منفرد) انجام شود.
