در زير به تظاهرات بالينى اصلى ده بيمارى بسيار مهم كيسه صفرا و مجارى صفراوى بر اساس لاورنس (جراحى) اشاره مىكنيم.
اول: سنگ صفراوى بدون علامت: بيشتر بيماران مبتلا به سنگ صفراوى بدون علامت باقى مى مانند و تنها 2-1% در هر سال دچار علايم يا عوارض سنگهاى صفراوى مى شوند. در بزرگسالان، براى سنگ هاى صفراوى بدون علامت كوله سيستكتومى انديكاسيون ندارد. با اين حال بعد از اين که بيمار دچار علايم (كوليك صفراوى) شد، خطر ايجاد عوارض افزايش مى يابد و بايد به فكر كوله سيستكتومى الكتيو بود.
دوم: كوله سيستيت حاد: درد مداوم در RUQ يا اپى گاستر كه ممكن است به پشت، شانه يا اسكاپولا انتشار پيدا كند + تهوع و استفراغ + تب + تندرنس در RUQ و مثبت بودن نشانه مورفى.
سوم: كوله سيستيت مزمن: شايعترين شكل تظاهرات بالينى در بيمار مبتلا به كوله ليتياز: شايعترين علامت كوليك صفراوى است: درد كوليكى RUQ و اپى گاستر اغلب در مدت چند ساعت از زمان غذا خوردن ايجاد مى شود و 30 دقيقه تا چندين ساعت ادامه مى يابد. ممكن است تهوع و استفراغ وجود داشته باشد، اما بيمار دچار تب و لرز نمى شود. علايم همراه: عدم تحمل غذاهاى چرب، دفع گاز، آروغ زدن و سؤهاضمه.
چهارم: كولدوكوليتياز: وجود سنگ در مجراى صفراوى مشترك يا CBD: بدون علامت يا كوليك صفراوى يا زردى انسدادى يا كلانژيت يا پانكراتيت. شدت زردى مىتواند نوسان داشته باشد (برخلاف زردى پيشرونده بيمارى هاى بدخيم).
پنجم: كلانژيت حاد: زردى + درد RUQ + تب و لرز (ترياد شاركو). ممكن است شوك سپتيك و هيپوتانسيون و كنفوزيون هم اضافه شود (پنتاد رينولد). براى تشخيص كلانژيت حاد از كوله سيستيت حاد بخاطر داشته باشيد كه در كوله سيستيت حاد انسداد و زردى وجود ندارد.
ششم: كوله سيستيت گانگرنه حاد: 25-20% مرگ و مير دارد و بيماران مبتلا به اين نوع كوله سيستيت سن بالاترى دارند و بيمارى هاى همزمان شديدترى در مقايسه با بيماران مبتلا به كوله سيستيت حاد ساده دارند. اغلب در اين بيماران ناخوشى عمومى شديدتر و لوكوسيتوز بالاتر است.
هفتم: كوله سيستيت بدون سنگ: بيمار به سبب مشكل ديگرى در مركز مراقبت هاى ويژه طبى يا جراحى بسترى است ( TPNمى شود، به ونتيلاتور متصل است، نقص ايمنى دارد). تظاهرات شبيه به كوله سيستيت حاد همراه با سنگ است، اما بيمار نمىتواند شرح حال بدهد (از بيمار متصل به ونتيلاتور چه انتظارى داريد؟) سونوگرافى يا سى تى اسكن به تأئيد تشخيص كمك مى كنند.
هشتم: كوله سيستيت آمفيزماتو: در افراد ديابتى شايعتر است؛ توسط باكترى هاى توليد كننده گاز ايجاد مى شود و در آن خطر گانگرن و پرفوراسيون كيسه صفرا بالاتر است. بيمار مسن تر است. در راديوگرافى ساده گاز در ديواره يا مجراى كيسه صفرا يا اطراف آن ديده مى شود.
نهم: پانكراتيت صفراوى: درد بالاى شكم كه اغلب به پشت انتشار دارد + تندرنس قسمت فوقانى شكم + نشانه هاى تحريك پريتوان در موارد شديد + تهوع و استفراغ + تب خفيف.
دهم: ايلئوس صفراوى: انسداد مكانيكى روده توسط سنگ صفراوى: سنگ در اثر فيستول از کیسه صفرا وارد روده مى شود و اغلب پروگزيمال به دريچه ايلئوسكال به دام مى افتد: تظاهرات بالينى انسداد روده (درد كوليكى شكم، تهوع و استفراغ + عدم دفع گاز و مدفوع) + وجود گاز در مجارى صفراوى.
