نکته اول: رابدومیوسارکوم نوعى تومور مزانشیمى بدخیم است که تمایز عضلات اسکلتى دارد.

نکته دوم: رابدومیوسارکوم سه نوع اصلى دارد: آلوئلر (۲۰%)، امبریونال (۶۰%) و پلئومرفیک (۲۰%).

نکته سوم: رابدومیوسارکوم (آلوئلر و امبریونال) شایع‌‏ترین سارکوم بافت نرم در کودکان و نوجوانان است و اغلب قبل از ۲۰ سالگى ظاهر مى‌‏شود.

نکته چهارم: نوع کودکى رابدومیوسارکوم اغلب از سینوس‌‏ها، سر و گردن و دستگاه ادرارى تناسلى منشأ مى‏‌گیرد.

نکته پنجم: رابدومیوسارکوم آلوئلر اغلب داراى t(2;13) یا t(1;13) است.

نکته ششم: رابدومیوسارکوم امبریونال بصورت توده‏‌ نرم و خاکسترى ظاهر مى‏‌شود. سلول‏‌هاى تومور شبیه به سلول‌‏هاى عضلات اسکلتى در مراحل مختلف تکامل هستند؛ ورقه‌‏هایى از سلول‌‏هاى بدوى و دوکى شکل دیده می‌‏شود.

نکته هفتم: سارکوم بوتیروئید نوعى رابدومیوسارکوم امبریونال است که در دیواره احشاء توخالى نظیر مثانه و واژن ایجاد مى‏‌شود.

نکته هشتم: در رابدومیوسارکوم آلوئلر شبکه‌ای از سپتوم‌های فیبروز سلول‌ها را به خوشه‌ها یا تجمعاتی تقسیم می‌کنند و ظاهری شبیه به آلوئل ریه بوجود می‌آید. سلول‌های تومور یک شکل و یک اندازه و گرد هستندو سیتوپلاسم کمی دارند و اتصال سست دارند.

نکته نهم: رابدومیوسارکوم پلئومرفیک با وجود سلول‌های توموری متعدد بزرگ و گاه چند هسته‌ای عجیب و غریب و ائوزینوفیلیک مشخص می‌شود. برای تائید تمایز رابدومیوبلاستی در این تومور اغلب نیاز است که با کمک ایمونوهیستوشیمی وجود پروتئین‌های خاص مانند میوجنین شناسایی شود.

نکته دهم: رابدومیوسارکوم‏‌ها نئوپلاسم‌‏هایى مهاجم هستند؛ نوع بوتیروئید از رابدومیوسارکوم امبریونال بهترین پیش‌‏آگهى را دارد و نوع پلئومرفیک اغلب کشنده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *