زرد زخم نوعی عفونت سطحی پوست است. زرد زخم را بر اساس منابع عفونی مرور کردهایم. نگاهی داشته باشیم به زرد زخم در کودکان!
نکته اول: زرد زخم یا ایمپتیگو به دو صورت ایجاد مىشود: ۱- نوع غیر تاولی؛ ۲- نوع تاولی.
نکته دوم: زرد زخم نوع غیر تاولى اغلب توسط استافیلوکک ارئوس و گاه استرپتوکک گروه A ایجاد مىشود و بصورت یک پاپولووزیکل اریتماتوى منفرد آغاز شده، به ضایعاتى کراسته به رنگ عسل با ترشح سروز تبدیل مىگردد.
نکته سوم: زردزخم تاولى ۱۰% موارد را شامل مىشود و بصورت تاولى با دیواره نازک شروع مىشود. این تاول حاشیههاى اریتماتو دارد و شبیه به سوختگى درجه ۲ است. این نوع زردزخم توسط استافیلوکک ارئوس فاژ نوع ۷۱ ایجاد مىشود.
نکته چهارم: شایعترین محل ایجاد زردزخم صورت، اطراف سوراخهاى بینى و دهان و بر روى اندامها است.
نکته پنجم: در بیمار مبتلا به زرد زخم تب ناشایع است.
نکته ششم: تشخیص زرد زخم بر اساس ظاهر بالینى داده مىشود و نیاز به کشت نیست.
نکته هفتم: درمان زرد زخم غیر تاولى با موپیروسین ۲% موضعى یا یا رتاپامولین ۱% موضعى یا آنتىبیوتیکهاى خوراکى ضد استافیلوکک صورت مىگیرد.
نکته هشتم: در زرد زخم براى درمان ضایعات گسترده یا منتشر، زرد زخم تاولى، ضایعات اطراف چشم یا ضایعاتى که قادر درمان موضعى نیستند، بهتر است از آنتىبیوتیکهاى خوراکى استفاده شود.
نکته نهم: زرد زخم استرپتوککى مىتواند با افزایش خطر گلومرولونفریت بعد از عفونت همراه باشد.
نکته دهم: کودکان مبتلا به زردزخم باید تا ۲۴ ساعت بعد از تکمیل درمان آنتىبیوتیکى مدرسه نروند.