نکته اول: سندرم نفروتیک به این صورت تعریف می‌شود: دفع پیوسته پروتئین ادراری به میزان ۳.۵ گرم در روز + غلظت آلبومین سرم کمتر از ۳.۵ گرم در دسی‌لیتر.

نکته دوم: در سندرم نفروتیک، ۱- ادم؛ ۲- هیپرلیپیدمی و ۳- لیپیدوری شایع‌ هستند، اما وجود آن‌ها برای تعریف سندرم لازم نیست.

نکته سوم: عوارض سندرم نفروتیک عبارتند از:

  1. هیپوگاماگلبوبولینمی؛
  2. کمبود ویتامین D در نتیجه از دست رفتن پروتئین متصل شونده به ویتامین D؛
  3. آنمی فقر آهن در نتیجه هیپوترانسفرینمی؛
  4. عوارض ترومبوتیک.

 

نکته چهارم: در سندرم نفروتیک عوارض ترومبوتیک در نتیجه از دست دادن آنتی‌ترومبین III ایجاد می‌شوند. از جمله این عوارض می‌توان به ترومبوز ورید کلیوی اشاره کرد. عوارض ترومبوتیک بویژه در بیمارانی ظاهر می‌شوند که دفع پروتئین بالاتر (بیش از ۱۰ گرم در ۲۴ ساعت) دارند و آلبومین سرم آن‌ها کمتر از ۲ گرم در دسی‌لیتر است.

نکته پنجم: بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک شدید، بویژه در مواردی نظیر اضافه شدن کاهش حجم، سپسیس یا استفاده از داروهای نفروتوکسیک (نظیر NSAIDs) مستعد نارسایی حاد کلیه هستند.

نکته ششم: اداره سندرم نفروتیک به این صورت انجام می‌شود:

  1. تجویز دیورتیک برای کنترل ادم؛
  2. تنظیم فشار خون (ACEIs و ARBs ارجح هستند)؛
  3. محدودیت مصرف پروتئین بین ۰.۸ و ۱ گرم به ازای هر کیلوگرم در روز؛
  4. محدودیت مصرف نمک به کمتر از ۴ گرم در روز؛
  5. کنترل سطح چربی‌ها.

 

نکته هفتم: در بیماران مبتلا به سندرم نفروتیک در موارد پرخطر باید درمان ضد انعقادی تجویز شود، بویژه اگر سندرم نفروتیک از عللی نظیر نفروپاتی مامبرانو یا آمیلوئیدوز ناشی شده باشد.

نکته هشتم: از جمله بیماری‌های گلومرولی که بصورت سندرم نفروتیک ظاهر می‌شوند، می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  1. بیماری Minimal Change؛
  2. گلومرولواسکلروز فوکال سگمنتال؛
  3. نفروپاتی مامبرانو؛
  4. نفروپاتی مرتبط با HIV؛
  5. آمیلوئیدوز؛
  6. نفروپاتی دیابتی.

 

نکته نهم: در تشخیص پروتئین موجود در ادرار،  Dipstick براى تعیین وجود آلبومین حساسیت دارد، اما نمى‏تواند ایمینوگلوبولین‏‌ها و یا پروتئین‏‌هاى توبولى (موکوپروتئین Tamm-Hosfall) را تشخیص دهد.

نکته دهم: هنگامى که نوعى پروتئین غیر طبیعى به میزان زیاد تولید شود، مقدار آن از ظرفیت بازجذب توسط توبول‏‌هاى کلیوى فراتر مى‏‌رود و در نتیجه پروتئینورى روى مى‏‌دهد. شایع‌ترین علت این نوع پروتئینورى، دیسکرازى پلاسماسلى است (مولتیپل میلوم، آمیلوئیدوز، لنفوم). این اختلالات با تولید منوکلونال زنجیره سبک ایمونوگلوبولین‏‌ها همراه هستند. در این حالت  U/A پروتئینورى را نشان نمى‏‌دهد زیرا  Dipstick نمى‏‌تواند پروتئین غیر آلبومین را نشان بدهد، اما در بررسى ادرار ۲۴ ساعته پروتئین وجود دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *