گانگلیون شایعترین برآمدگی کیستیک پشت مچ دست است. به ده نکته مهم زیر توجه کنید:
نکته اول: گانگلیون مچ دست در زنها شایعتر از مردها است و در ۷۰% موارد در سنین ۲۰ تا ۴۰ سال ایجاد میشود.
نکته دوم: گانگلیون مچ دست، برجستگی نرمی است که در اطراف مفصلها و غلاف رباطها ایجاد میشود. در مورد منشا آن اختلاف نظر وجود دارد (از بافت سینوویال یا از بافتهای اطراف تاندونها و رباطهای مچ دست منشا میگیرد).
نکته سوم: گانگلیون کیستی پر از موسین است که معمولا به کپسول مفصلی یا غلاف تاندون مجاور چسبندگی دارد.
نکته چهارم: بیشتر بیماران مبتلا به گانگلیون به سبب مشکل زیبایی، درد و یا ترس از بدخیمی مراجعه میکنند. در ۱۰% موارد سابقه ترومای دست وجود دارد.
نکته پنجم: گانگلیون مچ دست ممکن است بسرعت بوجود بیاید و یا به آرامی و به مرور زمان ایجاد شود.
نکته ششم: در بیشتر موارد گانگلیون مچ دست بزرگ نیست و نیاز به درمان خاصی ندارد: اگر بیمار درد داشته باشد، میتوان برای ۶ هفته اسپلینت Cock-Up تجویز کرد.
نکته هفتم: برای درمان گانگلیون مچ دست میتوان مایع آن را با سوزن یا با جراحی تخلیه کرد. بعد از تخلیه مایع غلیظ گانگلیون با سوزن، کورتیکواستروئید طولانی اثر تزریق شده، مچ دست با ناودان گچی یا اسپلینت برای ۳ تا ۴ هفته بیحرکت نگه داشته میشود.
نکته هشتم: بعد از تخلیه مایع گانگلیون مچ دست تا ۵۰% احتمال عود وجود دارد.
نکته نهم: در گانگلیونهای جلوی مچ دست در مجاورت شریان رادیال، بهتر است تزریق انجام نشود.
نکته دهم: در صورت بزرگ شدن گانگلیون مچ دست میتوان به کمک جراحی و در اتاق عمل کیست را برداشت؛ اما در این حالت هم احتمال عود وجود دارد. در کودکان احتمال بهبودی خودبخود گانگلیون بیشتر است.