نکته اول: گلومرولونفریت بعد از عفونت استرپتوککی یا PSGN شکل کلاسیک گلومرولونفریت حاد است که ۱ تا ۴ هفته بعد از فارنژیت یا عفونت پوستی با انواع نفریتوژنیک استرپتوکک بتا همولیتیک گروه A ایجاد میشود.
نکته دوم: PSGN کودکان را گرفتار میکند و سیری خوشخیم دارد. به نظر میرسد که گلومرولونفریت مرتبط با عفونت طیفی وسیعتر از PSGN را شامل شود و افراد مسن و بیماران مبتلا به نقص ایمنی را نیز گرفتار کند و با انواع باکتریها، بویژه استرپتوککها ارتباط داشته باشد؛ این نوع گلومرولونفریت برخلاف PSGN کلاسیک زمانی روی میدهد که عفونت فعال است و پیشآگهی نامطلوبی دارد. بنابراین از اصطلاح گلومرولونفریت مرتبط با عفونت برای نامیده PSGN و گلومرولونفریتی در زمینه عفونت فعال ایجاد میشود، استفاده میگردد.
نکته سوم: گلومرولونفریت مرتبط با عفونت از نظر بالینی با شروع ناگهانی سندرم نفریتیک مشخص میشود. سندرم نفریتیک بصورت ایجاد الیگوری، ادم، هیپرتانسیون، پروتئینوری (معمولا کمتر از ۳.۵ گرم در ۲۴ ساعت) به همراه آزمایش ادرار غیر طبیعی حاوی گلبولهای قرمز دیسمرفیک یا کست گلبول قرمز تعریف میشود.
نکته چهارم: در بیمار مبتلا به PSGN معمولا کشتها منفی است، اما تیتر بالای آنتیبادیهای ASO، آنتی استرپتوکیناز، آنتی هیالورونیداز و آنتی DNAse B میتواند نشاندهنده عفونت استرپتوککی اخیر باشد.
نکته پنجم: در PSGN، فعال شدن مسیر آلترناتیو کمپلمان سبب کاهش سطح C3 میشود. C4 اغلب طبیعی هست یا مختصری کاهش دارد.
نکته ششم: بجز PSGN، در این اختلالات کلیوی هم سطح کمپلمان کاهش دارد:
- گلومرولوپاتی C3؛
- نفریت لوپوسی؛
- گلومرولونفریت کرایوگلوبولینمی؛
- گلومرولونفریت فیبریلاری؛
- بیماری کلیوی با واسطه IgG4؛
- آمبولی کلسترولی.
نکته هفتم: در PSGN در بیوپسی کلیه: ۱- در بررسی با میکروسکوپ نوری افزایش سلول منتشر در گلومرول و ارتشاح لوکوسیتها دیده میشود؛ ۲- در بررسی ایمونوفلورسانس، رسوب گرانولار IgG و C3 و گاه IgM دیده میشود؛ ۳- در بررسی با میکروسکوپ الکترونی رسوبهای اختصاصی ساب اپیتلیال Dome-Shaped یا همان Humps در امتداد غشاء پایه گلومرول دیده میشود.
نکته هشتم: درمان PSGN حمایتی است و شامل این موارد میشود: ۱- به حداقل رساندن تجمع مایع؛ ۲- کنترل مناسب فشار خون؛ ۳- ریشهکن کردن عفونت.
نکته نهم: پیشآگهی PSGN در کودکان عالی است و در بیشتر بیماران عملکرد کلیه در مدت ۱ تا ۲ ماه بهبود مییابد.
نکته دهم: در برخی از بیماران مبتلا به PSGN هماچوری، پروتئینوری، هیپرتانسیون و اختلال عملکرد کلیه ادامه مییابد. این بیماران دچار انواع آتیپیک، پایدار یا رو به بهبود PSGN هستند.