نکته اول: آرتریت اروزیو نشاندهنده التهاب زمینهای است و با وجود ضایعات لیتیک کوچک، مارژینال و دارای شکل نامنظم در داخل یا در اطراف سطح مفاصل (یعنی همان اروزیونها) مشخص میشود. از جمله علل آرتریت اروزیو میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- آرتریت روماتوئید: مفاصل مچ دست، MCP و PIP را گرفتار میکند، استئوپوروز ایجاد میکند و سبب تورم بافت نرم میشود.
- نقرس: اروزیونهای Juxsta Articular یا لبههای آویزان ایجاد میکند.تمایل به درگیری مفصل متاتارسوفالانژیال انگشت شست پا را دارد و استئوپوروز بوجود نمیآورد.
- پسوریازیس: سبب ایجاد اروزیونهای Juxsta Articular در مفاصل DIP دست میشود. دفرمیتی Pencil in Cup ایجاد میکند.
- هموفیلی: در اثر همآرتروز و پرخونی، تغییر شکل مفصل روی میدهد. در مفصل زانو در بیمار مونث، تغییرات شبیه به JRA است.
- اسپوندیلیت انکیلوزان: HLA-B27 مثبت است. درگیری دو طرفه مفاصل ساکروایلیاک و سیندسموفیت وجود دارد.
نکته دوم: آرتریت روماتوئید در زنان شایعتر است و بطور شایع مفاصل پروگزیمال دستها و مچ دستها را گرفتار میکند؛ این بیماری معمولا دو طرفه و متقارن است.
نکته سوم: رادیوگرافی معمول، روش تصویربرداری انتخابی برای ارزیابی بیماری مبتلا به آرتریت روماتوئید است.
نکته چهارم: در آرتریت روماتوئید، زودرستر تغییرات رادیوگرافیک عبارتند از:
- تورم بافت نرم در مفاصل گرفتار؛
- استئوپوروز: در دو سمت فضای مفصل بیشترین شدت را دارد: استئوپوروز پریآرتیکولار یا دمینرالیزاسیون پریآرتیکولار.
نکته پنجم: در آرتریت روماتوئید در دستها، اروزیونها مفاصل پروگزیمال را گرفتار میکنند:
- مفاصل کارپومتاکارپال؛
- مفاصل متاکارپوفالانژیال؛
- مفاصل PIP.
نکته ششم: در آرتریت روماتوئید از جمله یافتههای رادیوگرافیک دیررس در دستها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- انحراف به سمت اولنار انگشتان در مفاصل MCP؛
- نیمه دررفتگی مفاصل MCP؛
- شل شدن لیگامانها که سبب دفرمیتی انگشتان میشود: دفرمیتی Swan Neck و دفرمیتی Boutonniere.
نکته هفتم: در آرتریت روماتوئید در مچ دست، مشاهده اروزیون استخوانهای مچ دست و زائده استیلوئید اولنا و کم شدن فضای مفصلی رادیوکارپال شایع است.
نکته هشتم: در آرتریت روماتوئید در دیگر نواحی بدن بجز دستها؛ در رادیوگرافی مفاصل بزرگ معمولا اروزیون دیده نمیشود؛ اما ممکن است کم شدن یکدست و قابل توجه فضای مفصلی بدون اسکلروز سابکندرال (یا به همراه اسکروز مختصر سابکندرال) دیده شود.
نکته نهم: در ستون مهرهها، آرتریت روماتوئید تمایل به گرفتار کردن بخش گردنی را دارد و سبب شل شدن لیگامانها میشود. به این ترتیب ممکن است نیمه دررفتگی رو به جلوی C1 روی C2 (نیمه دررفتگی بین اطلس و آگزیس) بوجود بیاید که در صورت شدید بودن میتواند بر روی نخاع فشار وارد کند.
نکته دهم: آرتریت روماتوئید میتواند سبب باریک شدن، اسکلروز و در نهایت فیوژن مفاصل فاست در بخش گردنی ستون مهرهها شود.