نکته اول: آرتریت اروزیو نشاندهنده التهاب زمینهای است و با وجود ضایعات لیتیک کوچک، مارژینال و دارای شکل نامنظم در داخل یا در اطراف سطح مفاصل (یعنی همان اروزیونها) مشخص میشود. نقرس از جمله علل آرتریت اروزیو است.
نکته دوم: در آرتریت نقرسی، تغییرات التهابی ناشی از رسوب کریستالهای اورات کلسیم در مفصل بوجود میآیند.
نکته سوم: در نقرس، فاصله زمانی بشدت طولانی (۵ تا ۷ سال) بین شروع علایم و مشاهده تغییرات استخوانی وجود دارد و به همین دلیل نقرس معمولا بصورت بالینی تشخیص داده میشود، نه بصورت رادیوگرافیک!
نکته چهارم: شروع نقرس منوآرتیکولار است و در مراحل بعدتر، درگیری مفاصل بصورت نامتقارن ادامه مییابد.
نکته پنجم: آرتروپاتی نقرسی در مردان شایعتر است و در هنگام شروع بیماری، شایعترین مفصل گرفتار، مفصل متاتارسوفالانژیال شست پا است.
نکته ششم: در رادیوگرافی به عنوان نوعی آرتریت اروزیو، شاه علامت نقرس، اروزیون ژوکستاآرتیکولار با حدود اسکلروتیک است. به سبب لبههای آویزان اروزیون آن را شبیه به Rat-Bites میدانند.
نکته هفتم: در نقرس، در رادیوگرافی، کاهش فضای مفصلی ممکن است یافتهای دیررس باشد.
نکته هشتم: در نقرس استئوپوروزی پریآرتیکولار وجود ندارد یا کم است.
نکته نهم: توفوس شامل تجمعات کریستالهای اورات در باف نرم است و در نقرس یافتهای دیررس به شمار میرود و در صورت وجود بندرت کلسیفیه میشود.
نکته دهم: در نقرس بورسیت اولهکرانون شایع است.