اریتراسما نوعی عفونت پوستی موضعی، سطحی و اغلب مزمن است که توسط کورینهباکتریوم مینوتیسیموم ایجاد میشود.
نکته اول: اریتراسما در اثر تکثیر کورینهباکتریوم مینوتیسیموم در لایه شاخی پوست شروع میشود. باکتری هم در داخل و هم در خارج سلولها حضور دارد.
نکته دوم: از جمله عوامل مساعد کننده برای ابتلا به اریتراسما میتوان به گرما، مرطوب بودن محیط، عدم رعایت بهداشت، هیپرهیدروز، چاقی، دیابت ملیتوس، سن بالا و ایمنی پائین اشاره کرد. این بیماری در بزرگسالان شایعتر از کودکان است.
نکته سوم: اریتراسما بیشتر در کشاله ران، آگزیلا، اطراف ناف و زیر سینه ایجاد میشود.
نکته چهارم: اریتراسما بصورت پچهای اریتماتو تا صورتی با حدود مشخص و پوستهریزی ظریف (همراه با سطح چروکیده) ظاهر میشود. با گذشت زمان رنگ قرمز ضایعه تبدیل به رنگ قهوهای میشود. اغلب ضایعات بدون علامت هستند، یا مختصری خارش دارند.
نکته پنجم: اریتراسما نوع بین انگشتی شایعترین عفونت باکتریایی پا و شایعترین نوع اریتراسما است: این عفونت اغلب بصورت ماسراسیون مزمن بدون علامت همراه با ترک یا پوستهریزی در فضای بین انگشتان دیده میشود.
نکته ششم: در اریتراسما، اگر ضایعات با لامپ وود مورد بررسی قرار بگیرند، رنگ قرمز مرجانی دیده میشود: زیرا باکتری پورفیرین تولید میکند که فلورسانس قرمز دارد.
نکته هفتم: در اریتراسما، در رنگ آمیزی گرم از ضایعات، فیلامانهای گرم مثبت و ارگانیسمهای میلهای دیده میشود. همچنین باکتری بر روی محیط کشت رشد میکند.
نکته هشتم: از جمله تشخیصهای افتراقی اریتراسما (در نواحی چیندار) میتوان به درماتوفیتوز، درماتیت سبورئیک و کاندیدیازیس اشاره کرد.
نکته نهم: در درمان اریتراسما، صابونهای آنتیباکتریال موثر هستند و میتوانند سبب بهبودی و پیشگیری از عود مجدد شوند.
نکته دهم: از جمله درمانهای موضعی موثر برای اریتراسما میتوان به آلومینیوم کلرید ۱۰ تا ۲۰%، کلیندامایسین ۲%، اریترومایسین و میکونازول اشاره کرد. اریترومایسین خوراکی برای ۵ روز در موارد مقاوم با موفقیت تجویز شده است.