نکته اول: بوپروپیون در درمان افسردگى و ترک سیگار کاربرد دارد و در از بین بردن علایم افسردگى مؤثرتر از علایم اضطرابى عمل مىکند.
نکته دوم: در مقایسه با دیگر داروهای ضد افسردگی بوپروپیون عوارض جانبى و به خصوص اثرات سداتیو، هیپوتانسیون ارتوستاتیک، اختلالات جنسى، افزایش وزن، علایم سایکوتیک و دلیریوم کمترى ایجاد مىکند.
نکته سوم: بوپروپیون به خوبى از راه گوارش جذب مىشود.
نکته چهارم: عوارض جانبى شایع بوپروپبون عبارتند از سردرد، بىخوابى، علایم تنفسى فوقانی. ممکن است در شروع درمان، تهوع، بىقرارى، آژیتاسیون نیز ایجاد شود.
نکته پنجم: بوپروپیون فاقد اثرات آنتىکولینرژیک است، اما ممکن است در برخی از بیماران خشکى دهان و یبوست ایجاد کند.
نکته ششم: بوپروپیون تغییراتى در ECG و بررسىهاى آزمایشگاهى ایجاد نمىکند.
نکته هفتم: مصرف بیش از حد بوپروپیون مىتواند احساس سرخوشى ایجاد کند، به همین دلیل مصرف این دارو در افرادى که سابقه سؤمصرف داروها را دارند، ممنوعیت نسبى دارد.
نکته هشتم: به دنبال مصرف بیش از حد بوپروپیون ممکن است تشنج، برادى کاردى و ایست قلبى رخ دهد.
نکته نهم: مصرف بیش از حد این دارو در مقایسه با سایر داروهاى ضدافسردگى (احتمالاً به جز SSRIها) کم خطرتر است.
نکته دهم: مصرف بوپروپیون در شیردهى ممنوع است.