بیماری مزمن ریوی شیرخوارگی و ۱۰ نکته بسیار مهم تصویربرداری!

نکته اول: دیسترس تنفسی یکی از شایع‌ترین تظاهرات وجود مشکل در نوزاد است. برای تشخیص علت دیسترس تنفسی باید به موارد زیر توجه داشت:

1. سن بارداری نوزاد (در هنگام تولد)؛
2. شدت و پبشرفت علایم؛
3. یافته‌های رادیوگرافی قفسه سینه.

نکته دوم: از جمله علل دیسترس تنفسی در نوزاد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. تاکی‌پنه موقت نوزادی یا TTN؛
2. سندرم دیسترس تنفسی نوزادان یا NRDS؛
3. سندرم آسپیراسیون مکونیوم؛
4. بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی.

نکته سوم: بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی یا CLD عارضه بیماری حاد ریوی زودرس (اغلب سندرم دیسترس تنفسی نوزادان) است. اما ممکن است به دنبال سندرم آسپیراسیون مکونیوم و پنومونی نوزادی هم ایجاد شود.

نکته چهارم: بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی تشخیصی بالینی است که بتازگی تعریف آن به روز شده است: وابستگی به اکسیژن در سن بارداری تصحیح شده مشخص به همراه غیر طبیعی بودن پارانشیم ریه در رادیوگرافی قفسه سینه.

نکته پنجم: بیشتر موارد CLD با سابقه استفاده از اکسیژن تحت فشار مثبت ارتباط دارند.

نکته ششم: از نظر بالینی، بیمار مبتلا به بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی دچار وابستگی به اکسیژن، هیپرکاپنه و آلکالوز متابولیک جبرانی است. ممکن است هیپرتانسیون شریانی ریوی و نارسایی قلب راست هم ایجاد شود.

نکته هفتم: امروزه CLD خفیف‌تر از شکلی که اولین بار در سال ۱۹۶۷ توصیف شد، ظاهر می‌شود.

نکته هشتم: ممکن است بر اساس رادیوگرافی تشخیص مراحل ابتدایی بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی از مراحل انتهایی NRDS ناممکن باشد.

نکته نهم: از جمله یافته‌های تصویربرداری بیماری ریوی مزمن شیرخوارگی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. معمولا ریه‌ها پر هوا هستند.
2. ممکن است دانسیته‌های خطی طناب مانند نامنظم و خشم دیده شوند که نشان‌دهنده آتلکلتازی و در مراحل بعد فیبروز هستند.
3. ممکن است در بین نواحی آتلکتاتیک کانون‌های لوسنت و کیست مانند مشاهده شود که نشان‌دهنده به دام افتادن هوا هستند؛ به سبب این حالت، ریه نمای اسفنجی پیدا می‌کند.

نکته دهم: در مواردی نظیر TTN، سندرم آسپیراسیون مکونیوم، NRDS و CLD وخامت ناگهانی حال بیمار مطرح کننده احتمال نشت هوا است: عارضه ونتیلاسیون با فشار مثبت در ریه‌ای که کمپلیانس ندارد.