در حاملگى تغییر آناتومیک عمده در سیستم کلیوى، شامل بزرگ شدن و اتساع کلیهها و سیستم جمع کننده ادرار مىشود. به نکات زیر در ارتباط با تغییرات سیستم کلیوی در حاملگی توجه کنید:
نکته اول: یکی از تغییرات سیستم کلیوی در حاملگی، بزرگ شدن کلیهها است: کلیهها ۱ سانتىمتر طویلتر مىشوند و کالیسها، لگنچه و حالبها اتساع پیدا مىکنند. حالب راست معمولاً متسعتر از حالب چپ است.
نکته دوم: در حاملگی سطح پروژسترون بالا میرود. پروژسترون تون مثانه را کم مىکند و حجم ادرار باقیمانده زیاد مىشود. با افزایش اندازه رحم در طول حاملگى، حجم مثانه کاهش پیدا مىکند.
نکته سوم: بیشتر تغییرات فونکسیونل مرتبط با حاملگى در سیستم کلیوى در نتیجه افزایش جریان پلاسماى کلیه ایجاد مىشوند. در ابتداى سه
ماهه اول حاملگى، جریان پلاسماى کلیه شروع به افزایش مىکند و در زمان ترم ممکن است مقدار آن ۷۵% بیشتر از زنان غیر حامله باشد. به همین ترتیب در زن حامله GFR پنجاه درصد بیشتر از زن غیر حامله است.
نکته چهارم: در حاملگى رحم بر روى مثانه فشار مىآورد و تکرر ادرارى ایجاد مىشود که ارتباطى به عفونت ندارد.
نکته پنجم: 20% از زنان در طول حاملگى دچار بىاختیارى استرسى ادرار مىشوند.
نکته ششم: استاز ادرار در سیستم جمع کننده ادرار، زن حامله مبتلا به باکتریورى بدون علامت را مستعد ابتلا به پیلونفریت مىکند.
نکته هفتم: در دوران حاملگى در ارزیابى ادرار با Dipstick، مقدار کم گلوکز در ادرار مىتواند طبیعى باشد و نشاندهنده گلوکوزورى نیست، اما وجود گلوکز در اندازهگیرىهاى پیاپى مىتواند نشاندهنده گلوکوزورى باشد و اهمیت دارد.
نکته هشتم: در حاملگى طبیعى سطح سرمى کراتینین و BUN کاهش دارد.
نکته نهم: در حاملگی کلیرنس کراتینین ۳۰% بالاتر از مقدار دوران قبل از حاملگى است و کراتینین سرم از mg/dL 0.8 در زن غیر حامله به ۰.۵ تا ۰.۶ mg/dLدر زن حامله در زمان ترم مىرسد.
نکته دهم: BUN در دوران حاملگى ۲۵% کاهش مىیابد و به ۸ تا ۱۰ mg/dL در انتهاى سه ماهه اول مىرسد و در همین سطح در ادامه حاملگى
باقى مىماند.