نکته اول: در حاملگى معده و رودهها توسط رحم جابجا مىشوند، اما اندازه آنها تغییر نمىکند.
نکته دوم: در حاملگى اندازه کبد و مجارى صفراوى تغییر نمىکند، اما ورید پورت به سبب افزایش جریان خون بزرگ مىشود.
نکته سوم: در دوران حاملگى پروژسترون سبب شُل شدن عضلات صاف مىشود و در نتیجه تون اسفنکتر تحتانى مرى کاهش یافته، تحرک مجراى گوارش کم مىشود و انقباض کیسه صفرا کاهش مىیابد. به سبب کاهش انقباض کیسه صفرا و نیز مهار انتقال اسیدهاى صفراوى در مجارى صفراوى (با واسطه استروژن)، احتمال ایجاد سنگهاى صفراوى و کلستاز نمکهاى صفراوى بیشتر مىشود.
نکته چهارم: از جمله تغییرات سیستم گوارش در حاملگی میتوان به تهوع و استفراغ اشاره کرد. تهوع و استفراغ حاملگى (ناخوشى صبحگاهى) در هفتههاى ۴ تا ۸ باردارى شروع مىشود و در میانههاى سه ماهه دوم (هفتههاى ۱۴ تا ۱۶) از بین مىرود.
نکته پنجم: در دوران حاملگى بیشتر زنان میل براى خوردن مواد غذایى خاصى پیدا مىکنند. پیکا نوعى میل شدید براى خوردن موادى نظیر یخ، نشاسته و خاک است.
نکته ششم: در حاملگى ممکن است پتیالیسم روى دهد. پتیالیسم بصورت افزایش تولید بزاق توسط بیمار بیان مىشود، اما احتمالاً ناشى از این است که به سبب تهوع زن باردار نمىتواند مقدار طبیعى بزاقى را که تولید مىکند، ببلعد.
نکته هفتم: علایم ریفلاکس معده به مرى با افزایش سن حاملگى و افزایش فشار داخل شکمى بیشتر مىشود. در حاملگى یبوست شایع است.
نکته هشتم: اگرچه در دوران حاملگى احتمال ایجاد پوسیدگى دندان تغییر نمىکند، اما لثهها ادماتو و نرم مىشوند و براحتى خونریزى مىکنند. گاه ضایعات پایهدار و بنفش رنگى موسوم به اپولیس گراویداروم بر روى حاشیه لثهها ایجاد مىشود. این ضایعات گرانولوم پیوژنیک هستند و گاه خیلى راحت خونریزى مىکنند و معمولاً در مدت ۲ ماه از زمان وضعحمل برطرف مىشوند. بندرت به سبب خونریزى شدید ممکن است نیاز به اکسیزیون ضایعه باشد.
نکته نهم: هموروئیدها در حاملگى شایع هستند و در نتیجه یبوست و افزایش فشار وریدى (ناشى از افزایش جریان خون لگنى و فشار رحم) بوجود مىآیند.
نکته دهم: در دوران حاملگى بیشتر زنها مصرف کالرى خود را در حدود 200 کیلوکالرى در روز افزایش مىدهند.