نکته اول: تینهآی ناخن عفونت درماتوفیتی ناخنهای دست و پا است که در بزرگسالان نسبتا شایع میباشد؛ اما در کودکان نادر است.
نکته دوم: از جمله عوامل مساعده کننده برای ابتلا به تینهآی ناخن میتوان به اختلال در گردش خون محیطی و ترومای مکرر استفاده کرد. بیماری در سنین بالا شایعتر است: زیرا در افراد مسن ۱- رشد ناخن آهستهتر است و ۲- جریان خون محیطی کمتر است.
نکته سوم: از جمله شایعترین درماتوفیتهای ایجاد کننده تینهآی ناخن میتوان به تریکوفیتون روبروم و با شیوع کمتر تریکوفیتون منتاگروفیت و اپیدرموفیتون فلوکوزوم اشاره کرد.
نکته چهارم: تینهآی ناخن به سه شکل اصلی دیده میشود:
- انیکومایکوز زیرناخنی دیستال و لترال
- انیکومایکوز سفید سطحی
- انیکومایکوز زیر ناخنی پروگزیمال
نکته پنجم: انیکومایکوز زیرناخنی دیستال و لترال شایعترین نوع عفونت درماتوفیتی ناخن است. درگیری از انتهای آزاد ناخن تا گوشههای طرفی آن شروع میشود و بتدریج به سمت قاعده ناخن پیش میرود. در شکل خفیف، فقط تغییر رنگ سفید یا زرد قهوهای همراه با هیپرکراتوز زیر ناخنی و انیکولیز دیده میشود. در شکل شدید، تغییر رنگ و هیپرکراتوز زیرناخنی در تمام ناخن دیده میشود و صفحه ناخن ضخیم میشود و گاه دیستروفی کامل ناخن دیده میشود.
نکته ششم: انیکومایکوز سفید سطحی کمتر شایع است و در اثر تهاجم قارچ به سطح دورسال ناخن ایجاد میشود: در سطح دورسال ناخن، پچهای پودری شکل و سفیدی ایجاد میشود که در موارد پیشرفته تمام سطح ناخن را گرفتار میکند. این نوع انیکومایکوز عمدتا توسط تریکوفیتون منتاگروفیت ایجاد میشود.
نکته هفتم: انیکومایکوز زیرناخنی پروگزیمال شیوع بسیار کمی دارد و عمدتا در بیماران مبتلا به نقص ایمنی (بیماران مبتلا به ایدز) دیده میشود. در این نوع انیکومایکوز عفونت از بخش پروگزیمال ناخن بصورت تغییر رنگ سفید شروع میشود و بتدریج تغییر رنگ پیشرفت میکند و تمام ناخن گرفتار میشود. شایعترین عامل تریکوفیتون روبروم است.
نکته هشتم: از جمله تشخیصهای افتراقی تینهآی ناخن میتوان به این موارد اشاره کرد: ۱- پسوریازیس؛ ۲- لیکن پلان؛ ۳- اگزما. در تینهآی ناخن Pitting مشاهده نمیشود. نکته مهم دیگر: تینهآی ناخن بندرت ناخنهای دست و پا را بصورت قرینه گرفتار میکند.
نکته نهم: برای درمان تینهآی ناخن همیشه باید از داروهای ضد قارچ خوراکی استفاده کرد: موثرترین داروهای ضد قارچ مورد استفاده برای درمان تینهآی ناخن، تربینافین و ایتراکونازول هستند.
- دوز تربینافین: ۲۵۰ میلیگرم در روز:
- ۶ هفته برای تینهآی ناخنهای دست
- ۱۲ هفته برای تینهآی ناخنهای پا
- دوز ایتراکونازول: ۴۰۰ میلیگرم در روز برای ۱ هفته در ماه یا ۲۰۰ میلیگرم در روز بطور مداوم:
- ۲ ماه برای تینهآی ناخنهای دست
- ۳ ماه برای تینهآی ناخنهای پا
نکته دهم: در تینهآی ناخن گاه نیاز میشود ابتدا ناخن مبتلا را به روش شیمیایی (استفاده از اوره ۴۰%) تخریب کرد و برداشت و بعد از درمانهای موضعی و خوراکی ضد قارچ استفاده کرد.