ده نکته مهم و مقدماتی در مورد غربالگری کانسر سرویکس!

غربالگری کانسر سرویکس بسیار مهم و سوالی است و در هر آزمون حداقل یک سوال از این بخش مطرح می‌شود. اول ده نکته مقدماتی زیر را بخوانید و بعد به سراغ رویکرد به نتایج مختلف غربالگری با پاپ تست می‌رویم:

نكته اول: كانسر سرويكس و CIN (نئوپلاسم داخل اپی‌تلیالی سرویکس) توسط HPV ايجاد مى‏‌شوند.

نكته دوم: بيشتر كانسرهاى سرويكس توسط انواع ۱۶ و ۱۸ HPV ايجاد مى‏‌شوند. انواع كم خطر HPV با ايجاد كانسر همراهى ندارند. البته انواع كم خطر ۶ و ۱۱ سبب ايجاد زگيل‏‌هاى تناسلى (كنديلوما آكوميناتا) و ضايعات داخل اپى‏‌تليالى اسكواموس با درجه پائين (LSILs) می‌شوند.

نكته سوم: سرويكس دو نوع اپى‏‌تليوم دارد: اپى‏‌تليوم غددى (استوانه‏‌اى) و اپى‏‌تليوم اسكواموس مطبق غير كراتينيزه. محلى كه دو نوع اپى‏‌تليوم به هم مى‏رسند، Squamocolumnar Junction يا SCJ نام دارد. اين محل از نظر بالينى مهم است، چرا كه ۹۰% نئوپلاسم‏‌هاى سرويكس در اين محل ايجاد مى‏‌شوند. سلول‌هایی که در پاپ تست بدست می‌آیند، می‌توانند طبیعی یا غیر طبیعی باشند. سلول‌های غیر طبیعی می‌توانند منشا اسکوامو یا گلندولر (غددی) ذاشته باشند.

نكته چهارم: بيشتر عفونت‏‌هاى HPV موقت هستند و سيستم ايمنى انسان مى‏‌تواند پيش از آن كه ويروس سبب‌ تغييرات نئوپلاستيك شود، آن را ريشه‏‌كن كند.

نكته پنجم: در آمريكا سيستم بتسدا رايج‏‌ترين سيستم براى تقسيم‏‌بندى و گزارش ارزيابى سيتولوژيك سرويكس است. در سيستم تقسيم‏‌بندى بتسدا، ضايعات اپى‏‌تليال (یعنی سلول‌های غیر طبیعی) به دو دسته تقسيم مى‏‌شوند: ضايعات (سلول‌های) اسكواموس و ضايعات (سلول‌های) گلندولر. در هر دو دسته، ضايعات (سلول‌ها) مى‏‌توانند پيش‏‌كانسرى يا كانسرى باشند: 1ـ ضايعات اسكوامو: الف) ضايعات پيش‏‌كانسرى (ASC شامل ASC-US و ASC-H، LSIL، HSIL)؛ ب) ضايعات كانسرى (كارسينوم اسكواموى مهاجم). 2ـ ضايعات گلندولر: الف) ضايعات پيش‏‌كانسرى: AGC يا همان سلول گلندولر آتى‏‌پيك (شامل نوع اندوسرويكال، نوع اندومترى و NOS) و AIS اندوسرويكال؛ ب) ضايعات كانسرى: آدنوكارسينوم.

نكته ششم: پيش از ايجاد روش نام‏گذارى داخل اپى‏‌تليالى، از اصطلاح نئوپلازى داخل اپى‌‏تليال سرويكس يا CIN استفاده مى‏‌شد و ضايعات را به CIN1، CIN2 و CIN3 تقسيم مى‏‌كردند. نوعى تقسيم‏‌بندى جديدتر مبتنى بر ديسپلازى جاى اين تقسيم‌‏بندى را گرفت و بر اساس آن ضايعات پيش‏‌بدخيم را بر اساس ديسپلازى به انواع خفيف، متوسط و شديد تقسيم‏‌بندى مى‌‏كردند.

نكته هفتم: امروزه LSIL شامل عفونت HPV، ديسپلازى خفيف يا CIN1 مى‏‌شود و HSIL انواع CIN2 و CIN3 را دربر مى‏‌گيرد. CIN3 مترادف كارسينوم درجا نيز مى‌‏باشد.

نكته هشتم: اگر در آزمون سيتولوژى سرويكس (پاپ تست) يافته غير طبيعى مشاهده شود، بايد مشاهده و معاينه دودستى انجام شود. هدف اصلى رد وجود كارسينوم مهاجم است. براى ارزيابى مى‏‌توان از اين اقدامات استفاده كرد: تكرار سيتولوژى، ارزيابى از نظر وجود HPV پرخطر، كولپوسكوپی و بيوپسى و ارزيابى اندوسرويكس.

نكته نهم: كولپوسكوپى و بيوپسى هدفمند روش استاندارد براى تشخيص ضايعات سرويكس و روش انتخابى براى تصميم‏‌گيرى درمانى در مورد اين ضايعات به شمار مى‌‏رود.

نكته دهم: امروزه در زنانى كه بيش از ۳۰ سال سن دارند، از آزمون DNA براى تشخيص HPV پرخطر به عنوان نوعى ابزار غربالگرى مكمل براى نئوپلاسم سرويكس استفاده مى‌‏شود. همچنين از اين روش تشخيصى در زنانى كه سيتولوژى سرويكس آن‏ها ASC-US گزارش شده است و نيز براى مداخله درمانى در زنان (غير نوجوان) مبتلا به LSIL نيز استفاده مى‌‏شود.

کتابها و دوره های آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *