نکته اول: پروتئینورى بیش از mg/m2/hr 40 (یا نسبت پروتئین به کراتینین ادرار بیش از ۲) سندرم نفروتیک نام دارد.
نکته دوم: سندرم نفروتیک با ۴ مشخصه زیر تعریف مىشود:
- پروتئینورى (عمدتا آلبومینورى) بیش از mg/m2/d 40؛
- هیپوپروتئینمى (عمدتا آلبومین): آلبومین زیر g/dl 3؛
- هیپرکلسترولمى (بیش از mg/dl 250)؛
- ادم.
نکته سوم: سندرم نفروتیک در ابتدا ادم صورت و اطراف چشم ایجاد مىکند. ادم پیشرفت مىکند و سبب تورم شکم، ادم اندام تحتانى و حتى آنازارک مىشود.
نکته چهارم: بیماری Minimal Change یا MCNS شایعترین نوع سندرم نفروتیک در کودکان است. در بیش از ۸۰% از کودکانى که با سن کمتر از ۷ سال، دچار سندرم نفروتیک هستند، بیمارى از این نوع است.
نکته پنجم: در MCNS هماچورى پایدار، نارسایى کلیوى، هیپرتانسیون و کاهش کمپلمان وجود ندارد.
نکته ششم: گلومرولواسکلروز فوکال و سگمنتال 20-۱۰% موارد سندرم نفروتیک اولیه در کودکان را سبب مىشود.
نکته هفتم: نفروپاتى مامبرانو کمتر از ۵% از سندرمهاى نفروتیک اولیه در کودکان را شامل مىشود.
نکته هشتم: نفروپاتی مامبرانو عمدتا در نوجوانان و در کودکانى که دچار عفونتهاى سیستمیک مانند هپاتیت B، سیفیلیس، مالاریا، توکسوپلاسموز بودهاند و یا تحت درمان با داروهایى چون طلا و پنىسیلامین قرار گرفتهاند، دیده مىشود.
نکته نهم: سندرم نفروتیک مادرزادى در ۳ ماه اول زندگى ظاهر مىشود.
نکته دهم: گلومرولونفریت مامبرانو پرولیفراتیو یا MPGN با کاهش کمپلمان و نشانههاى درگیرى گلومرولى ظاهر مىشود و ۱۵-۵% موارد سندرم نفروتیک اولیه در کودکان را تشکیل مىدهد. احتمال پیشرفت بیمارى به سمت نارسایى کلیوى بالا است.