نکته اول: سندرم کلاینفلتر کاریوتیپ 47XXY دارد.
نکته دوم: سندرم کلاینفلتر ۱ مورد از هر ۵۰۰ تولد مذکر را شامل مىشود و شایعترین علت ژنتیکى هیپوگنادیسم و نابارورى در مردان است.
نکته سوم: سندرم کلاینفلتر در نتیجه وجود کروموزوم X اضافى بوجود مىآید. این کروموزوم X اضافى در نتیجه «عدم جداشدگى» در اسپرم یا تخمک ظاهر مىشود. ممکن است کروموزومهاى X بیشترى هم وجود داشته باشند (به عنوان مثال کاریوتیپ بیمار ۴۸,XXXY باشد).
نکته چهارم: در سندرم کلاینفلتر هرچقدر تعداد کروموزومهاى X بیشتر باشد، خطر ایجاد عقب افتادگى ذهنى بیشتر بوده، تغییرات دیسمرفیک بیشترى دیده مىشود.
نکته پنجم: پیش از بلوغ، بیمار مبتلا به کلاینفلتر ظاهر طبیعى دارد.
نکته ششم: سندرم کلاینفلتر اغلب در دوران نوجوانى تشخیص داده مىشود (اثرات آندروژنى کم با وجود بیضههایى که حجمى در حد دوران شیرخوارگى دارند).
نکته هفتم: جوانان مبتلا به سندرم کلاینفلتر قد بلندى دارند و اندامهاى تحتانى و فوقانى آنها بلند است.
نکته هشتم: در سندرم کلاینفلتر در دوران نوجوانى یا بزرگسالى ژنیکوماستى ایجاد میشود.
نکته نهم: در سندرم کلاینفلتر، بیمار دچار کمبود تستوسترون است و اسپرم ندارد. در نتیجه کمبود تستوسترون صفات ثانویه جنسى (موهاى صورت، کلفت شدن صدا و میل جنسى) بوجود نمىآیند. به همین دلیل تجویز تستوسترون اندیکاسیون دارد.
نکته دهم: در کل بیشتر مردان مبتلا به کلاینفلتر نابارور هستند.