بر اساس داخلی، مری بارت را مرور میکنیم. میتوانید به مبحث مری بارت در پاتولوژی هم مراجعه کنید و نکات مهم آن بخش را هم بخوانید:
نکته اول: مری بارت بصورت وجود حداقل ۱ سانتیمتر اپیتلیوم استوانهای متاپلاستیک در مری تعریف میشود. مری بارت را به دو نوع تقسیم میکنند:
- مری بارت Long Segment: بیش از ۳ سانتیمتر؛
- مری بارت Short Segment: کمتر از ۳ سانتیمتر.
نکته دوم: مری بارت به دنبال GERD طولانی مدت ایجاد میشود. اگر تشخیص GERD داده شود؛ ۱۰ تا ۱۵% خطر وجود مری بارت هست!
نکته سوم: عوامل خطرساز برای ایجاد مری بارت عبارتند از: ۱- GERD طولانی مدت (بیش از ۵ سال)؛ ۲- سن بالای ۵۰ سال؛ ۳- جنس مذکر؛ ۴- مصرف تنباکو؛ ۵- چاقی تنهای؛ ۶- نژاد سفید.
نکته چهارم: مری بارت میتواند به سمت دیسپلازی و ایجاد آدنوکارسینوم مری پیشرفت کند. عوامل خطرساز عبارتند از: ۱- سن بالا؛ ۲- چاقی تنهای؛ ۳- مصرف تنباکو؛ ۴- عدم مصرف NSAIDs، مهار کننده پمپ پروتون و استاتین.
نکته پنجم: بیش از ۹۰% از بیمارانی که دچار مری بارت هستند، در اثر آدنوکارسینوم مری از دست نمیروند. خطر پیشرفت مری بارت به سمت کانسر با شدت دیسپلازی ارتباط دارد: اگر دیسپلازی وجود نداشته باشد، این خطر ۰.۲ تا ۰.۵% در سال است. در دیسپلازی شدید، خطر به ۷% در سال میرسد.
نکته ششم: غربالگری برای مری بارت در مردی اندیکاسیون دارد که مبتلا به GERD مزمن (ّبیش از ۵ سال) است و یا دچار علایم هفتگی ریفلاکس میشود و دو ۲ عامل خطرساز دیگر هم دارد: ۱- سن بالای ۵۰ سال؛ ۲- چاقی تنهای؛ ۳- نژاد سفید؛ ۴- سابقه سیگار کشیدن؛ ۵- بستگان درجه اول مبتلا به مری بارت یا آدنوکارسینوم مری. در زنان پیشرفت مری بارت به سمت آدنوکارسینوم نادر است؛ اما بر اساس وجود عوامل خطرساز باید در آنها هم غربالگری انجام شود.
نکته هفتم: در جریان غربالگری مری بارت، اندوسکوپیست باید حداقل ۸ نمونه تصادفی از مری برداری را برای بررسی بافتشناسی از نظر وجود متاپلازی بفرستد. پاتولوژی باید توسط دو پاتولوژیست تائید شود.
نکته هشتم: درمان مری بارت به کمک ۱- Chemoprevention؛ ۲- درمان اندوسکوپیک؛ ۳- جراحی انجام میشود. تمام بیماران مبتلا به مری بارت باید یک بار در روی PPI (برای Chemoprevention) دریافت کنند.
نکته نهم: در بیمار مبتلا به مری بارت در غیاب دیسپلازی نیاز به درمان اندوسکوپیک نیست. درمان Ablative اندوسکوپیک (رادیوفرکوئنسی، کرایوتراپی، درمان با لیزر) در بیماران مبتلا به دیسپلازی درجه بالا و درجه پائین انجام میشود. میزان عود در روشهای مختلف Ablative یکسان است. اگر به دنبال مصرف PPI علایم ریفلاکس کنترل نشوند، میتوان جراحی آنتیریفلاکس انجام داد.
نکته دهم: در بیمار مبتلا به مری بارت، نظارت مداوم به کمک اندوسکوپی برای پایش پیشرفت بیماری انجام میشود: فاصله اندوسکوپی به شدت دیسپلازی بستگی دارد: ۳ تا ۵ سال برای بیمارانی که دیسپلازی ندارند و هر ۳ ماه در بیمارانی که دچار دیسپلازی درجه بالا بودهاند و با کمک اندوسکوپی درمان شدهاند.