نکته اول: بیماریهای زیر سبب کاهش فوکال دانسیته استخوان میشوند:
- متاستازهای استئولیتیک؛
- مولتیپل میلوم؛
- استئومیلیت.
نکته دوم: مولتیپل میلوم اختلال بدخیم پلاسماسلها است که با ارتشاح نئوپلاستیک این سلولها در استخوان و مغز استخوان و وجود ایمونوگلوبولین منوکلونال یا زنجیرههای سبک ایمونوگلوبولینهای منوکلونال در سرم و ادرار مشخص میشود.
نکته سوم: شایعترین علامت مولتیپل میلوم درد استخوانی است.
نکته چهارم: در بیشتر بیماران مبتلا به مولتیپل میلوم در اثر ارتشاح مغز استخوان و سرکوب خونسازی آنمی ایجاد میشود.
نکته پنجم: مولتیپل میلوم شایعترین بدخیمی اولیه استخوان است.
نکته ششم: در بزرگسالان مولتیپل میلوم میتواند به دو صورت دیده میشود:
- نوع منفرد: پلاسماسیتوم منفرد؛
- نوع منتشر.
نکته هفتم: در رادیوگرافی معمولی، شایعترین تظاهرا زودرس مولتیپل میلوم استئوپوروز منتشر و معمولا شدید است.
نکته هشتم: در رادیوگرافی پلاسماسیتوم بصورت ضایعات دیوارهدار و متسع شونده (Soap Bubbly) اغلب به همراه توده بافت نرم در ستون مهرهها یا لگن ظاهر میشود.
نکته نهم: در مولتیپل میلوم منتشر، در مراحل پیشرفتهتر بیماری، در رادیوگرافی ضایعات متعدد، کوچک، با حاشیه کاملا مشخص (ضایعات لیتیک Punced-Out با اندازه تقریبا برابر) دیده میشوند که فاقد واکنش اسکلروتیک در اطراف خود هستند.
نکته دهم: بطور کلاسیک رادیوگرافی معمول برای تشخیص ضایعات مولتیپل میلوم حساستر از اسکن رادیونوکلید استخوان است. به سبب فقدان تولید استخوان واکنشی، در اسکن رادیونوکلید استخوان ضایعات کمتر از تعداد واقعی دیده میشوند.