نکته اول: درماتیت وزیکولر دست یا پمفولیکس نوعی درماتیت دست است با ایجاد راشهای وزیکولر راجعه مشخص میشود.
نکته دوم: از نظر اتیولوژی، درماتیت وزیکولر دست را به انواع زیر تقسیمبندی میکنند:
- ایدیوپاتیک
- ثانویه:
- ثانویه به Id Eruption (عفونت قارچی در محل دیگری از بدن)
- ثانویه به فعال شدن مجدد و سیستمیک درماتیت تماسی (حساسیت به نیکل).
نکته سوم: نوع ایدیوپاتیک درماتیت وزیکولر دست ارتباطی با بسته شدن مجاری غدد عرق ندارد، اما هیپرهیدروز کف دست و پا در بیماران مبتلا به این نوع درماتیت شایع است و کنترل هیپرهیدروز به بهبود درماتیت کمک میکند.
نکته چهارم: گاه آلرژنهای تماسی (پریمین دی کرومات) میتوانند سبب ایجاد واکنش وزیکولر در کف دستها شوند. همچنین به نظر میرسد که نیکل خوراکی هم میتواند سبب تشدید درماتیت وزیکولر دست شود.
نکته پنجم: ممکن است وجود کانون قارچی در دیگر نواحی بدن و یا عفونت باکتریایی در ایجاد پمفولیکس نقش داشته باشد.
نکته ششم: در پمفولیکس به سبب تمجع مایع ادم، وزیکل و بول در کف دستها ایجاد میشود و به سبب اپیدرم ضخیم کف دستها، وزیکلها قبل از پاره شدن اندازه بزرگ پیدا میکنند.
نکته هفتم: در برخی از بیماران، عود پمفولیکس با استرس همراهی دارد.
نکته هشتم: بعد از حمله حاد پمفولیکس، یک سوم بیماران دچار اپیزود دیگر بیماری نمیشوند، یک سوم دچار اپیزودهای راجعه میشوند و در یک سوم موارد بیماری وارد مرحله مزمن (احتمالا مرحله هیپرکراتوتیک) میشود.
نکته نهم: تشخیص پمفولیکس معمولا بر اساس تظاهرات بالینی داده میشود: از بیوپسی برای تائید تشخیص استفاده میشود.
نکته دهم: درمان پمفولیکس بشرح زیر انجام میشود:
- در مرحله وزیکولر و تاولی، از محلول بارو (استات آلومینیوم) استفاده میشود (درمان اگزمای حاد).
- برای تسکین خارش از محلولهای موضعی حاوی منتول استفاده میشود. تجویز آنتیهیستامین خوراکی هم به کاهش خارش کمک میکند.
- از استروئیدهای موضعی با قدرت متوسط مانند کرم تریامسینولون و کرم مومتازون نیز استفاده میشود.