نکته اول: از جمله تظاهرات بالینى کمبود خفیف روى مىتوان به بىاشتهایى، اختلال رشد و اختلال ایمنى اشاره کرد.
نکته دوم: از جمله تظاهرات کمبود متوسط روى مىتوان به اختلال تکامل جنسى، خشونت پوست و هپاتواسپلنومگالى اشاره کرد.
نکته سوم: تظاهرات کمبود شدید روى عبارتند از: درماتیت اریتماتو و پوستهدار آکرال و اطراف سوراخهاى بدن، اختلال رشد، اختلال سیستم ایمنى، اسهال، تغییرات خلق، آلوپسى، شبکورى و فتوفوبى.
نکته چهارم: براى تشخیص کمبود روى اغلب سطح پلاسمایى روى اندازهگیرى مىشود. اما در کمبود خفیف روى، سطح پلاسمایى آن اغلب طبیعى است. در کمبودهاى متوسط تا شدید سطح پلاسمایى روى کمتر از g/dL60 مىباشد.
نکته پنجم: روش استاندارد براى تشخیص کمبود روى، ارزیابى پاسخ به تجویز روى است: افزایش رشد طولى، یا افزایش وزن، بهبود اشتها، بهبود وضعیت سیستم ایمنى. از نظر بالینى تجویز Empiric روى به میزان g/kg/day 1 روشى بىخطر و منطقى در مواردى است که شک به کمبود روى وجود دارد.
نکته ششم: آکرودرماتیت انتروپاتیکا بیمارى اتوزومال مغلوبى مىباشد که علت آن کمبود شدید روى ناشى از نقص جذب رودهاى است.
نکته هفتم: آکرودرماتیت انتروپاتیکا ۲ تا ۴ هفته پس از این که کودک از شیر گرفته شد، خود را نشان مىدهد.
نکته هشتم: آکرودرماتیت انتروپاتیکا با وجود درماتیت حاد اطراف دهان و اطراف مقعد، آلوپسى و اختلال رشد خود را نشان میدهد.
نکته نهم: در آکرودرماتیت انتروپاتیکا سطح روى پلاسما و فعالیت آلکالین فسفاتاز کاهش مىیابد.
نکته دهم: درمان آکرودرماتیت انتروپاتیکا با تجویز روى مکمل در دورانى که شیر مادر مصرف مىشود، انجام مىگیرد. شیرخواران بعدى که از مادر متولد مىشوند، اگر با شیر مادر تغذیه شوند، نیاز به مکمل روى خواهند داشت.