درمان با آگونیست‌های GLP-1 در دیابت ملیتوس و ده نکته بسیار مهم!

در راستای مرور سریع و کاربردی داروهای ضد دیابت، نوبت می‌رسد به آگونیست‌های GLP-۱. از جمله داروهای این گروه می‌توان به دولاگلوتید، اگزناتید و لیراگلوتید اشاره کرد. در زیر ده نکته مهم در مورد این داروها را مرور می‌کنیم:

نکته اول: آگونیست‌های GLP-۱ فعالیت GLP-۱ اندوژن را افزایش می‌دهند و سبب افزایش ترشح انسولین با واسطه تحریک گلوکز می‌شوند. از این داروها برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می‌شود.

نکته دوم: در مجموع از جمله اثرات آگونیست‌های GLP-۱ می‌توان به این موارد اشاره کرد: ۱- افزایش ترشح انسولین؛ ۲- سرکوب گلوکاگون؛ ۳- آهسته کردن تخلیه معده؛ ۴- ایجاد احساس سیری.

نکته سوم: آگونیست‌های GLP-۱ سبب هیپوگلیسمی نمی‌شوند.

نکته چهارم: آگونیست‌های GLP-۱ سبب افزایش وزن نمی‌شوند و برعکس کاهش وزنی در حد متوسط ایجاد می‌کنند.

نکته پنجم: اگزناتید دارویی کوتاه اثر است و روزی دوبار به کار می‌رود. انواع طولانی اثر آگونیست‌های GLP-۱ مانند انواع رهش آهسته اگزناتید را می‌توان هفتگی به کار برد.

نکته ششم: آگونیست‌های کوتاه اثر GLP-۱ عمدتا قند خون بعد از صرف غذا را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند و انواع طولانی اثر هم روی قند خون بعد از غذا و هم قند ناشتا اثر دارند.

نکته هفتم: لیراگلوتید و سماگلوتید در بیماران چاق به کاهش وزن کمک می‌کنند.

نکته هشتم: برخی از آگونیست‌های GLP-۱ سبب کاهش رویدادهای قلبی عروقی می‌شوند.

نکته نهم: از جمله عوارض آگونیست‌های GLP-۱ می‌توان به این موارد اشاره کرد: ۱- تهوع؛ ۲- پانکراتیت.

نکته دهم: از جمله کنترااندیکاسیون‌های آگونیست‌های GLP-۱ می‌توان به این موارد اشاره کرد: ۱- کارسینوم مدولری تیروئید؛ ۲- بیماری کلیوی؛ ۳- بیماری پانکراس؛ ۴- مصرف داروهایی که حرکت مجرای گوارش را آهسته می‌کنند.

کتابها و دوره های آموزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *