ده نکته بسیار مهم عفونت ادراری را بر اساس هاریسون مرور میکنیم:
نكته اول: از جمله علايم معمول سيستيت مىتوان به ديزورى، تكرر ادرار و فوريت ادرار اشاره كرد. اغلب بيمار به نوكتورى، Hesitancy، احساس ناراحتى سوپراپوبيك و هماچورى آشكار نيز اشاره مىكند. درد يك طرفه پشت و پهلو اغلب نشاندهنده درگيرى بخش فوقانى دستگاه ادرارى است.
نكته دوم: سيستيت بدون عارضه را مىتوان تنها بر اساس شرححال درمان كرد. اما در زنان حامله (و همین طور در صورت شك به مقاومت باكتريايى و يا عفونت راجعه) بايد U/C انجام شود.
نكته سوم: TMP/SMX (خط اول بصورت مرسوم و در مناطقى كه ميزان مقاومت به آن از ۲۰% بالاتر نمىرود) و نيتروفورانتوئين داروهاى انتخابى براى درمان سيستيت حاد هستند. بتالاكتامها و فلوئوروكينولونها خط دوم درمان به شمار مىروند. درمان با نيتروفورانتوئين براى ۵ تا ۷ روز و با TMP/SMX براى ۳ روز صورت مىگيرد.
نكته چهارم: درمان باكتريورى بدون علامت بجز در موارد زير از شيوع عفونتهاى علامتدار يا عوارض نمىكاهد: 1ـ زنان حامله؛ 2ـ بيمارانى كه قرار است تحت جراحى اورولوژيك قرار بگيرند؛ 3ـ بيماران مبتلا به نوتروپنى؛ 4ـ بيمارانى كه پيوند كليه دريافت كردهاند.
نكته پنجم: عود سيستيت بدون عارضه در زنانى كه در سن بارورى بسر مىبرند شايع است و اگر UTI مكرر بر روى زندگى بيمار علامت بگذارد بايد، درمان صورت بگيرد. ۲ يا تعداد بيشترى اپىزود عفونت در طول سال انديكاسيون قطعى پيشگيرى به شمار نمىرود و بايد بر اساس تمايل بيمار رفتار شود. سه نوع پيشگيرى وجود دارد: 1ـ مداوم: با دوز كم TMP/SMX يا يا نيتروفورانتوئين؛ 2ـ بعد از آميزش: با دوز كم TMP/SMX يا نيتروفورانتوئين؛ 3ـ شروع توسط بيمار با شروع علايم. پيشگيرى براى ۶ ماه ادامه مىيابد و بعد قطع مىشود.
نكته ششم: در ابتداى حاملگى داروهايى نظير نيتروفورانتوئين، آمپىسيلين و سفالوسپورينها داروهاى بىخطر براى درمان عفونت ادرارى هستند.
نكته هفتم: در سه ماهه اول باردارى (به سبب تراتوژن بودن) و در نزديك ترم (به سبب خطر كرنايكتروس) نبايد از سولفوناميدها استفاده كرد.
نكته هشتم: ظهور كانديدا در ادرار از جمله عوارض شايع كاتترهاى ماندگار، بويژه در ICU و در بيمارانى است كه دچار ديابت هستند يا آنتىبيوتيكهاى وسيعالطيف مصرف مىكنند. در بيماران بدون علامت خارج كردن كاتتر در بيش از ثلث موارد سبب برطرف شدن كانديدورى مىشود. در بيمارانى كه دچار سيستيت يا پيلونفريت علامتدار هستند و يا احتمال ايجاد عفونت منتشر در آنها مىرود، بايد درمان انجام شود.
نكته نهم: پروستاتيت مزمن باكتريايى بصورت اپىزودهاى مكرر سيستيت، گاه به همراه درد لگن و پرينه خود را نشان مىدهد. در صورت تأئيد تشخيص، اغلب نياز به تجويز آنتىبيوتيك (فلوئوروكينولون يا TMP/SMX) براى ۴ تا ۶ هفته است. در صورت عود بايد درمان ۱۲ هفتهاى انجام شود.
نكته دهم: پيلونفريت آمفيزماتو نوع شديدى از پيلونفريت است كه با توليد گاز در بافتهاى كليه و اطراف آن همراه است و تقريبا تنها در بيماران ديابتى ايجاد مىشود. براى درمان اين عارضه به عنوان اقدام اوليه مىتوان از درناژ از راه پوست استفاده كرد و در صورت لزوم نفركتومى انجام داد.
