نکته اول: آنمی همولیتیک اتوایمیون یا AIHA در نتیجه ایجاد اتوآنتىبادى بر علیه آنتىژنهاى گلبول قرمز ایجاد مىشود. اتوآنتىبادى به RBC متصل شده، گلبول قرمز پوشیده شده توسط آنتىبادى تخریب مىشود.
نکته دوم: اغلب AIHA شروعى حاد دارد. سطح هموگلوبین ممکن است در مدت چند روز افت کند و حتى به حد ۴ برسد.
نکته سوم: در AIHA، بیمار دچار زردى مىشود و اغلب طحال وى بزرگ مىگردد.
نکته چهارم: در صورت وجود تریاد زردى + آنمى + اسپلنومگالى باید به فکر AIHA بود. در صورتى که بخشى از همولیز داخل عروقى باشد، هموگلوبینورى نیز ایجاد مىشود.
نکته پنجم: آزمون تشخیصى براى AIHA تست آنتىگلوبولین (کومبس) است. به کمک این تست مستقیما مىتوان واسطه پاتوژنتیک بیمارى را تشخیص داد: وجود آنتىبادى بر روى RBC. بنابراین وقتى تست مثبت باشد، وجود AIHA ثابت میشود و در صورت منفى بودن، تشخیص AIHA بسیار نامحتمل است.
نکته ششم: AIHA حاد و شدید مىتواند نوعى وضعیت اورژانس باشد و درمان به کمک ترانسفوزیون گلبولهاى قرمز انجام مىشود.
نکته هفتم: در درمان AIHA با ترانسفوزیون، اگر آنتىبادى موجود غیر اختصاصى باشد، خون تزریقى با وجود Cross-Match، نامطابق خواهد بود. در این موارد بهتر است خون ناسازگارى که از نظر ABO با خون بیمار مطابق است، تزریق کرد.
نکته هشتم: در AIHA، اگر آنمى تهدید کننده حیات نباشد، نباید خون تزریق شود و درمان با پردنیزون شروع مىگردد. در نیمى از بیماران پردنیزون با دوز mg/kg1 مىتواند سبب فروکشى سریع بیمارى شود.
نکته نهم: در AIHA از ریتوکسیماب (آنتىبادى ضد CD20) که در گذشته خط دوم درمان به شمار مىرفت، امروزه با دوز کم به همراه پردنیزون به عنوان بخشى از درمان خط اول استفاده مىشود.
نکته دهم: در AIHA، در بیمارانى که به درمان پاسخ نمىدهند یا بیمارى آنها عود مىکند، باید به فکر اسپلنکتومى بود.