به ده نکته بسیار مهم جراحی در مورد خونریزی گوارشی فوقانی بر اساس لاورنس اشاره میکنیم:
نکته اول: در بيمارى كه دچار خونريزى از بخش فوقانى مجراى گوارش مىشود، بايد با كار گذاشتن حداقل دو راه وريدى بزرگ، با احياى مايعات، وضعيت را پايدار كرد.
نکته دوم: در بيمارى كه دچار خونريزى از بخش فوقانى مجراى گوارش مىشود، دكمپرسيون نازوگاستريك، تجويز PPI با دوز بالا و تصحيح اختلالات انعقادى هم مداخلات مهم ديگر هستند.
نکته سوم: خونريزى گوارشی فوقانی ابتدا با كمك اندوسكوپى درمان مىشود و براى اين منظور از كوتر، پروب گرم كننده يا روشهاى تزريقى استفاده مىشود و در بيشتر موارد، با استفاده از اين روشها خونريزى متوقف مىشود.
نکته چهارم: در بیمار مبتلا به خونریزی گوارشی فوقانی، از جمله نشانههاى اندوسكوپيكى كه خطر خونريزى مجدد را گوشزد مىكنند، مىتوان به مشاهده خونريزى فعال در هنگام اندوسكوپى، مشاهده رگ در كف زخم و وجود لخته روى زخم اشاره كرد.
نکته پنجم: در خونریزی گوارشی فوقانی بعد از درمان با اندوسکوپی، در صورت خونريزى مجدد مىتوان اندوسكوپى را تكرار كرد.
نکته ششم: در خونریزی گوارشی فوقانی از آنژيوگرافى و آمبوليزاسيون انتخابى براى بيمارانى استفاده مىشود كه خطر جراحى در آنها بالا است.
نکته هفتم: خونريزى گوارشی فوقانی مقاوم به درمان نياز به مداخله جراحى دارد.
نکته هشتم: در خونریزی گوارشی فوقانی در مجموع نياز به ترانسفوزيون ۶ يا تعداد بيشترى واحد خون در مدت ۱۲ ساعت انديكاسيونى براى جراحى است.
نکته نهم: در خونریزی گوارشی فوقانی بيماران مسن يا بيمارانى كه ناپايدارى هموديناميك دارند ممكن است زودتر از بيماران جوانتر يا بيماران پايدار نياز به جراحى پيدا كنند.
نکته دهم: در بيمار مشكوك به زخم معده، ازوفاگوگاسترودئودنوسكوپى يا EDG تشخيص را تأئيد مىكند. از آنجا كه ۴-۲% خطر بدخيمى زخم وجود دارد، در تمام زخمهاى معده، بايد بيوپسىهاى متعدد در زمان اندوسكوپى انجام شود تا در صورت وجود، كارسينوم تشخيص داده شود. از جمله تظاهرات بدخيمى در اندوسكوپى مىتوان به اين موارد اشاره كرد: 1ـ برجسته بودن حاشيههاى زخم؛ 2ـ اندازه بزرگ زخم (بيش از ۳ سانتىمتر).
