ايمى پنم، اِرتاپنم و مروپنم از دسته كاربىپنمها هستند. این داروها هرچند از نظر شيميايى با پنى سيلين تفاوت دارند، اما حلقه بتالاكتام دارند. با هم پنج نکته مهم در مورد این داروها بخوانیم:
نكته اول: كاربىپنمها فعاليت گستردهاى بر عليه كوكسىهاى گرم مثبت (شامل برخى از انواع پنوموككهاى مقاوم به پنىسيلين)، باسيلهاى گرم منفى و بىهوازىها دارند. كاربىپنمها بصورت تزريقى تجويز مىشوند.
نكته دوم: كاربىپنمها در مواردى كه عفونت توسط باكترىهاى مقاوم به ساير آنتىبيوتيكها ايجاد شده باشد، مؤثر واقع مىشوند.
نكته سوم: ايمىپنم بسرعت توسط دهيدروپپتيداز I كليوى غير فعال مىشود و از اين رو به همراه سيلاستاتين (مهار كننده آنزيم مذكور) تجويز مىشود. از جمله عوارض جانبى ايمى پنم + سيلاستاتين مىتوان به ديسترس گوارشى، راش پوستى و توكسيسيته CNS (در دوزهاى بالا) اشاره كرد.
نكته چهارم: مروپنم شبيه به ايمىپنم است، با اين تفاوت كه توسط دى هيدرو پپتيداز كليوى متابوليزه نمىشود و كمتر احتمال دارد تشنج ايجاد كند.
نكته پنجم: ارتاپنم نيمه عمر طولانى دارد و كمتر بر عليه پسودوموناس مؤثر است. تزريق داخل عضلانى اين دارو سبب درد و تحريك مىشود.
